Ultima Cultuurprijs Podiumkunsten

Ultima Cultuurprijs Podiumkunsten

Motivatietekst Ultima Podiumkunsten
“d e t h e a t e r m a k e r is een nomadisch platform voor nieuwe theatermakers. Vertrekkend vanuit de inhoudelijke plannen en praktische noden van makers werkt de organisatie op maat samen met verschillende kunstinstellingen. d e t h e a t e r m a k e r levert op die manier in nauwe samenwerking met andere organisaties een stuk broodnodige ondersteuning en zichtbaarheid aan het werk van jonge theatermakers en hun kompanen.” In 2018 vierde d e t h e a t e r m a k e r haar 10jarig bestaan en de organisatie kan ondertussen terugblikken op een hele reeks ondersteunde theatermakers, waarvan velen hun weg hebben gevonden en zijn doorgestroomd binnen het veld. d e t h e a t e r m a k e r biedt steun op maat aan makers met of zonder opleiding, autodidacten even als net afgestudeerden, groepen of collectieven, individuen van allerlei pluimage en artistieke talen. De organisatie schuwt daarin het experiment niet en speelt zeker niet altijd op veilig.Dat de werking van d e t h e a t e r m a k e r bloeit, komt vooral door de gedreven en onophoudelijke inzet van Elsemieke Scholte. Ze heeft van haar organisatie een gewaardeerde speler gemaakt met voelsprieten overal waar zich nieuwe talenten aandienen. Scholte’s alomtegenwoordige aanwezigheid en onvermoeibare betrokkenheid zorgen ervoor dat ze de vinger aan de pols heeft, en dat ze van het begin tot het einde van een proces klaarstaat voor de makers die ze steunt. Ze maakt er een erezaak van om met elke maker die haar contacteert ook effectief koffie te drinken en het gesprek aan te gaan. Met grote zorg en bekommernis voor het wel en wee van een individueel parcours daagt ze makers uit en maakt het hen daarin ook niet (altijd) gemakkelijk. Dat geldt ook voor zichzelf: wat haar organisatie is of zou moeten zijn blijft in ontwikkeling, een levende zoektocht waarin ze haar taken en aanpak steeds weer in vraag stelt en zichzelf blijft heruitvinden. De verscheidenheid aan makers en soorten producties dat d e t h e a t e r m a k e r de afgelopen 10 jaar ontwikkeld heeft, is heel groot. Dat getuigt ook van een ongebreidelde nieuwsgierigheid en openheid naar de maker en diens noden. Van locatietheater tot intieme tekstvoorstellingen, van energieke dans tot parades, geen werkvorm is haar vreemd, geen uitdaging te groot. Ze heeft een aantal vaste partners zoals deSingel, toch kiest d e t h e a t e r m a k e r voor een nomadische werking waarin samenwerking met partners in heel Vlaanderen en Nederland centraal staat, voor eenoptimale verankering van de kunstenaar in het landschap. Met deze prijs willen we ook in het algemeen de onzichtbare krachten in het theaterlandschap eren die dag indag uit kunstenaars ondersteunen en hun werk helpen realiseren. Zij die bondgenoot zijn van de artiesten, samen met hen een weg zoeken in het landschap, meedenken en de juiste partners, subsidiekanalen of inspiratiebronnen kunnen aanwijzen, plannen nalezen en begrotingen opstellen, samenwerkingen op gangbrengen en presentatiecontexten zoeken. In een gezond ecosysteem is de werkplaats de eerste belangrijke stap na de opleiding, onontbeerlijk en voor de maker even onvergetelijk als de eerste kus. Quote: Dat de werking van d e t h e a t e r m a k e r bloeit, komt vooral door de gedreven en onophoudelijke inzet van Elsemieke Scholte. Ze heeft van haar organisatie een gewaardeerde speler gemaakt met voelsprieten overal daar waar zich nieuwe talenten aandienen. Scholte’s alomtegenwoordige aanwezigheid en onvermoeibare betrokkenheid zorgen ervoor dat ze de vinger aan de pols heeft, en dat ze van het begin tot het einde van een proces klaarstaat voor de makers die ze steunt.

 

ULTIMA VIDEO

Ultima VIDEO

The Big Conversation on alternatives.

The Big Conversation about alternatives (tekst)

The Big Conversation on Alternatives

wo 20 maart aanvang 19:00
zaal Theaterstudio deSingel

 

The Big Conversation is een concept van de Beursschouwburg in Brussel, maar wordt in Antwerpen georganiseerd door kunstenwerkplaats d e t h e a t e r m a k e r en alternatieve media Kif Kif en rekto:verso, ondersteund door deSingel.

Hoe zouden we kunst en wereld vormgeven als we ze vandaag opnieuw konden uitvinden? Vanuit concrete praktijken of wervende utopieën gaan 10 bijzondere persoonlijkheden aan evenveel tafels in dialoog met het publiek over alternatieven voor ons gangbare ontwerp van de werkelijkheid.

Vanuit hun eigen ervaring geven deze pioniers, artiesten en/of onderzoekers een inkijk in hoe het ook anders kan. Hoe je een carrière als model kan opgeven om in de grond te gaan wroeten. Hoe je op internet ook zelf televisie kan gaan maken. Hoe de beeldvorming in onze filmcultuur bepaald is door ideeën over kleur, en hoe je die eigenhandig kan keren. Hoe het onderwijs, de financiële wereld en het migratiebeleid niet hoeven te zijn zoals we ze kennen. Evidenties gaan eraan.

Kunnen de principes van deze sprekers ook andere mensen en structuren inspireren? De fundamenten van de oude wereld opnieuw in de steigers zetten en onze werkelijkheid anders vormgeven is een kwestie van denken én doen. En van dialogeren. En zeker dat laatste is precies wat er op deze avond gebeurt. Je kan direct mee praten of open vragen stellen.

Het theaterpodium is omgetoverd tot een club voor dialoog. Aan verschillende tafeltjes, verspreid over het podium, kunnen maximaal tien bezoekers aanschuiven om telkens gedurende 50 minuten met een van de sprekers in een open gesprek te gaan. Zo kan iedereen drie gesprekken doen, onderbroken door pauzes met de mogelijkheid om te drinken en iets kleins te eten.
Ama Koranteng-Kumi over de uitdagingen voor musea en hun collecties

An van Dienderen, Rosine Mbakam en Natalie Gielen over blinde vlekken in filmmaken (als het op dekolonisering aankomt)

Blaise Turikumwe over afrofuturisme, nav de eerste afrofuturistische musical in België

Corazon De Raeymaecker over haar keuze om haar leven om te gooien en zich aan gemeenschapslandbouw te wijden

Gitte Van den Bergh over het gebruik van on(der)benutte ruimte als antwoord op onze steeds verder toenemende bezetting van de natuur

Karim Ettourki over erfgoed in tijden van superdiversiteit

Mike De Ridder  over zelf media maken (en wat dat voorheeft op de reguliere media)

Saïd El Majdoub over een noodzakelijke andere kijk op geld (en hoe het te gebruiken)

Samira Attilah over de nieuwe werkelijkheid van vluchtelingenkampen
Wim Cuyvers over de logische stap van architect naar forestier, en weer terug

Younes van den Broeck over de geest van het fokovisme, een nieuwe kunststroming
Presentatie

Nouha Rannoun (spel RITCS)

Btissame Bourrich (spel AP)

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
20/3/201919:00AntwerpendeSingel

Cerebriraptor

Cerebriraptor tekst

Aurélie, Benjamin, Tomas en Lotte zijn niet gediagnos­ti­ceerd als psychi­a­trisch patiënt. Integen­deel, ze zijn normaal. Al te normaal. Maar hoe ziek is hun normali­teit? In Cerebriraptor nemen vier theater­ma­kers de moeilijke taak op zich om dokter te worden. Dokters en patiënten tegelijk. Met veel humor bricoleren ze zich een weg door de gekte die we niet meer zien. Ze laten zich bijstaan door psycho­a­na­listen en psychi­a­ters en tasten de normen van de waanzin af. En de waanzin van die normen. Zo maken ze Cerebriraptor: een freakshow van het alledaagse.

“Het is niet omdat ge ongelijk hebt met zoveel tegelijk dat ge gelijk hebt”

Regie: Aurelie di Marino
Spel:David Dermez, Lotte Diependaele, Benjamin Op de Beeck, Tomas Pevenage
Scenografie: Sven Roofthooft
Lichtontwerp: Maarten Thorrez
Geluidsontwerp:Niels Vanherpe
Kostuums: Anne-Catherine Kunz
Stage:Anne Declercq
Productie Theater Antigonecoproductie C-mine, De Grote Post, d e t h e a t e r m a k e r

Première 10 januari 2019

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
10/1/201920:00KortrijkAntigone

TransfoCollect Edoardo Ripani

TransfoCollect Edoardo Ripani

 

 

TransfoCollect Edoardo Ripani.

Onderzoeksproject met spelers van TransfoCollect.

 

(Pagina onder constructie)

KNAUS

KNAUS tekst

In 3.500 pagina’s pende de Noor Karl Knausgård de strijd van zijn ziel neer en spaarde daarbij niets of niemand. Voorbij de schaamte en met de taal als instrument probeerde hij de banaliteit van zijn leven te overstijgen. Het schrijven gaf zijn leven zin, maar ging uiteindelijk ten koste van zichzelf en z’n naasten… In KNAUS ontrafelen Valentijn Dhaenens en Alexia Leysen een mens die zich afvraagt: ‘Waarom?’

Als God dood is en de hemel leeg, zoekt KNAUS naar wat van waarde is in dit universum. We zien een man die tussen de luiers en de sterren zichzelf staande probeert te houden rond de vraag: ‘Wie ben ik?’ KNAUS zoomt genadeloos in op onze diepe behoefte om als mens gezien te worden.

Première 12 april 2019, Vooruit

CREDITS

Spel // Valentijn Dhaenens
Regie // Alexia Leysen
Tekst // Alexia Leysen naar Knausgård
Scenografie // Stef Stessel
Dramaturgie // Mieke Versyp
Techniek// Thomas Vermaercke
Productieleiding // Yuni Mahieu
Foto // Diego Franssens
Productie // d e t h e a t e r m a k e r, Vooruit, Villanella, BRUT
Met steun van // Vlaams Fonds vd Letteren, Vlaamse Overheid
​Met dank aan // Freek Vielen, De Nwe Tijd, Troubleyn, Greet Jacobs en iedereen uit THE KNAUSGARD/HASSELBLAD SERIES

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
12/4/201920:00GentVooruit
13/4/201920:00GentVooruit
16/4/201920:00BrusselKVS
17/4/201920:00BrusselKVS
18/4/201920:00AntwerpenVillanella
19/4/201920:00AntwerpenVillanella
4/8/201920:00Den BoschBoulevard Festival
5/8/201920:00Den Bosch Boulevard Festival
6/8/201920:00Den BoschBoulevard Festival
26/9/201920:00DilbeeckCC Dilbeeck
30/9/201920:00Roeselaere CC De Spil
1/10/201920:00LeuvenCC Leuven
2/10/201920:00BerchemCC Berchem
3/10/201920:00Dendermonde CC Dendermonde
5/10/201920:00Mortsel CC Mortsel
8/10/201920:00Geel CC Geel
23/10/201920:00St NiklaasCC St Niklaas
25/10/201920:00HasseltCC Hasselt
27/10/201920:00HasseltCC Hasselt
7/1/202020:00UtrechtSchouwburg Utrecht
8/1/202020:00LierCC Lier
17/1/202020:00Menen CC Menen
18/3/202020:00TieltCC Tielt
22/1/202020:00BruggeCC Brugge

Interview KNAUS

KNAUS interview

Interview met Alexia Leysen en Mieke Versyp over ‘KNAUS’

 S: Ik wil beginnen met een vraag aan jou Mieke, jij bent de dramaturge van deze voorstelling. en ik was nieuwsgierig naar de drie woorden die je had gebruikt om het project te omschrijven. De beschrijving was: kern, idioot en hart. Kan je jouw keuze voor deze drie woorden even toelichten?

M: Knausgård probeert in zijn werk om naar de kern van de zaak te gaan: Wat is dit leven? Wetende dat je daar geen grip op kan krijgen omdat het veel te chaotisch en complex is. Het gaat over zingeving, en als het over zingeving gaat wil je naar de kern van je bestaan gaan.

 

S: En vlak daarna noem je het woord ‘idioot’.

M: Knausgard stijgt vaak boven zichzelf uit, hij ziet zichzelf lopen alsof hij iemand anders was: met zijn baard van zoveel dagen, wallen onder zijn ogen, gele nicotinetanden, kinderen…. Hij ziet zichzelf vaak als een idioot. Maar die idioot zoekt wel naar zingeving. Tussen de woorden ‘kern’ en idioot’ zit dynamiek en spanning in.
En dan ‘hart’.

 

A: De tekst begint met het hart en eindigt ook met het hart. Hij wil naar het ‘hart’ van de dingen. Dat hart, dat zijn de momenten waarop je het leven als heel intens ervaart – zoals iedereen denk ik. Je hebt net een kind gekregen, je bent verliefd, je hebt een prijs behaald, je ziet dat de wereld mooi is, wat dan ook. Hij onderneemt een vergeefse poging om die intensiteit als leidraad in zijn leven te houden. De realiteit is echter vaak heel plat en banaal. Je voelt niet veel. In plaats van dat de wereld open is heb je het gevoel dat alles gesloten is. Dat bonzende hart is voor hem een leidraad, en dat zit ook in de tekst als een ‘motor’ die de voorstelling stuwt.

 

S: Je kan een boek van 3400 bladzijden niet zomaar even brengen, dat zou een vrij lange zit worden. Jullie gaan er een dik anderhalf uur van maken. Wordt het dan een verhaal?

M: Ja, eigenlijk wel. Dat is paradoxaal. Bij Knausgård zelf voel je steeds een paradox. Hij kan wel zeggen: ik snijd alle fictie weg, ik ga gewoon schrijven wat ik elke dag ervaar. ‘ik ben aan het roken, mijn kinderen zijn aan het slapen’. Maar ook al beschrijf je elk pluisje dat op je keukentafel ligt op die dag in dat jaar, dan nog is dat een frame dat je op werkelijkheid legt. Ook dat is een verhaal, in de zin van: een interpretatie van de realiteit. En dat is de voorstelling uiteraard ook.

 

A: Wat leuk is nu, is dat de man in onze voorstelling uiteraard niet Knausgard is, maar opnieuw een personage wordt. Een mens die wij hebben gefabriceerd uit verschillende elementen uit de boeken, in combinatie met onze fantasie.

S: Kan je vertellen wat je denkt dat zo mooi zal zijn aan het stuk?

A: Ik denk dat de mensen sowieso allerlei verwachtingen hebben waaraan we niet gaan voldoen. Er zijn veel mensen die het gelezen hebben die het goed vinden; er zijn er die het niet goed vinden. Mensen die willen dat we heel dicht bij het oorspronkelijke materiaal blijven, anderen dat we er net heel ver vanaf moeten gaan…

 

S: Voor jou moet het een soort kern hebben, anders zou je er niet aan beginnen om er een voorstelling van te maken.

A: Inderdaad, dat is het onderzoek. Ik heb ook met veel mensen gesproken, onder andere met jou, Valentijn en Mieke. En ik voel dat de voorstelling nu evolueert naar een portret van een mens. Een mens die raakvlakken heeft met Valentijn en mezelf. Waar we vooral rond werken, en wat ik heel schoon vind, is de behoefte om als mens gezien te worden. Omdat dit zoiets fundamenteels is in een mensenleven en zoveel facetten heeft. Knausgård trekt zich weliswaar terug uit het leven om te kunnen schrijven, maar uiteindelijk wilt hij gezien worden. Hij wilt gezien worden als schrijver, hij wil daar erkenning voor krijgen en begrepen worden. Hij wil dat zijn omgeving ziet wat hij doet en kan. Het is een heel mooi idee dat je als mens gezien wilt worden voor wie je bent, maar ook op het randje van het narcistische. Het is een moeilijk evenwicht om te zoeken: hoeveel heb ik de blik van een ander nodig? Dat heeft een pejoratieve bijklank, de blik van iemand anders nodig hebben, maar het is wel de kern van ons menselijk bestaan. Als mens ben je niet een eiland. Dus wie ik ben wordt mede gevormd door wat jij van mij vindt. Dat is een heel mooie maar ook beangstigende gedachte, en dat maakt de druk op mensen best wel groot.

 

S: Je zegt dat je jezelf in hem herkent, kan je dat uitleggen?

A: Ik denk dat hij een manier heeft gevonden om zijn schaamte en zijn scrupules te benoemen. Dat is iets wat je niet vaak leest bij een volwassen man, dat hij zich schaamt, dat hij onzeker is over zichzelf, dat hij twijfelt, … Dat vind ik heel herkenbaar. Het ene moment heb je het gevoel dat je de wereld aankunt, het andere moment denk je ‘ik ben niets waard’. Wat je aan de buitenwereld toont als je in gesprek bent met iemand is een soort gemodereerde versie van jezelf. Maar wat er binnenin je omgaat is veel extremer. Die tegenstrijdigheden schuilen in ieder mens, in ieders leven. Daarom spreekt Knausgård zichzelf voortdurend tegen.

 

M: Hij schommelt voortdurend heen en weer tussen een meerwaardigheidscomplex en een minderwaardigheidscomplex. Als je zegt ‘ik ga boeken schrijven over hoe ik van s’ morgens tot ‘s avonds leef’, dan moet je er vanuit gaan dat er iemand op deze planeet rondloopt die daarin geïnteresseerd is. Dat is de schaamte voorbij. Ik las in een interview dat in november 2018 in The New York Times verscheen dat hij geschreven had dat hij een kleine penis had. Achteraf realiseerde hij zich ‘oeps, mijn uitgever, en niet alleen hij, weet nu dat ik een klein pietje heb’. Maar toch schrijft hij dit, omdat dit precies zijn ‘strijd’ is: “Ik ga me niets van de eigen schaamte of van de blik van anderen aantrekken.’ Maar eens deze ontboezemingen de wereld zijn ingestuurd, leiden die een eigen leven. Je kan het niet meer controleren. Dan slaat die schaamte toe. En die spanning zit constant binnen dat personage. Hij wil trouw blijven aan zijn artistieke premisse: geen fictie, alleen de beschrijving van het leven dat ik leef. Gedurende jaren en jaren hing hij zodoende de vuile was van heel zijn gezin te kijk. En na publicatie denkt hij “oh mijn god wat heb ik gedaan, had ik daar het recht toe?”

 

S: Wat ik heel mooi vind aan de reeks is dat het start met de strijd met zijn vader, waar zoveel schaamte rond hangt. Denk je dat die worsteling voelbaar is in het personage dat Valentijn speelt? Wat ik ook mooi vind aan de boeken is dat ik het gevoel heb dat hij ze moest schrijven omdat het anders niet goed met hem zou zijn afgelopen. Het lijkt me een noodzaak te zijn geweest.

A: Je voelt een noodzaak vanaf bladzijde 1 tot 3500. “Ik schrijf ik schrijf ik schrijf en dat houdt mij recht.” Het personage op het podium is evenwel niet de schrijver, niet Knausgård. Het is een mens. Iemand die voor het publiek staat en dat publiek nodig heeft, want zonder publiek kan hij zijn verhaal niet vertellen.

M: Knaus is niet het portret van de schrijver. Het materiaal is wel ontleend uit zijn boeken, dus stukjes Knausgård herken je zeker. Anderzijds voeren we ook een acteur op, als personage. Dat trekt de monoloog naar het hier-en-nu.

A: En daardoor hebben we alle vrijheid om om te gaan met het materiaal zoals wij dat willen. Wat we eruit willen halen, wat we willen vervormen, wat we tot iets nieuws willen maken. Het is heel spannend voor ons, in hoeverre kunnen we daarmee spelen? Ik denk dat het fijn is dat je niet op 1 niveau speelt.
S: Als ik het goed begrijp speelt Valentijn Knausgård, maar eigenlijk niet. Een personage dat terugkijkt op het enorme oeuvre dat verschenen is en de gevolgen daarvan. Wat dat heeft gedaan met hem en zijn familie.

A: De voorstelling draait om de tragiek van iemand die zichzelf verliest in zijn zoektocht. “Waarom doe ik de dingen die ik doe? Wie ben ik? Wat heb ik nodig om mijn leven zin te geven?” Omdat er niets hoger is om ons aan vast te grijpen. Knausgård zegt dat de hemel leeg en God dood is. Dat maakt wel dat je alle zin in de mens zelf gaat zoeken, en dat legt veel druk op hemzelf en op mensen in het algemeen. Het is immers aan jou, en alleen aan jou om je leven vorm te geven. “Dit is mijn verhaal, dit is mijn leven, dit is wat ik doe, dit is waar ik erkenning voor krijg.”
Het gaat ook over identiteit. Als mens neem je zelf de verantwoordelijkheid voor je eigen leven, maar je merkt ook hoe men daaronder gebukt gaat. Wat je werk is, hoe dat door anderen wordt gezien, wat het verhaal is van je leven: dat is zo belangrijk geworden. We zijn dat allemaal aan het construeren voor onszelf, én ook voor anderen. Op den duur wordt dat een leeg gat. Zo hard in je binnenste zitten graven dat je op de duur ook niet meer weet waar je nu eigenlijk naar op zoek was. Dat maakt het universeel. Het heeft iets tijdloos, maar het is tegelijkertijd ook heel hard nu aan de hand. Hij wordt de ‘sombere mascotte van de hedendaagse mens’ genoemd, en dat vind ik een heel mooi idee.
S: En hoe kom je dan van de boeken tot een theatertekst? Hoe zijn jullie daaraan begonnen?

M: Er zijn vele versies geschreven. De allereerste was opgehangen aan de vraag. “Met welk recht heb ik dit gedaan?

 

A: Ik had dat een beetje als insteek gebruikt, terwijl ik de ‘mag ik dat wel doen’-vraag zelf te plat vond. Maar het was wel een goede insteek om dieper te graven. Niet zozeer de juridische vraag, maar de existentiële vraag stellen: waarom doet deze mens wat hij doet?

 

M: Het liet maar één dimensie toe: die van de schuldvraag.

 

A: En die schuldvraag is niet zo interessant, vind ik. Het is interessant voor hem en zijn leven, maar niet voor ons om daar een oordeel over te vellen.

 

S: Jullie tekst is: oorspronkelijke stukken van Knausgård, op jullie manier verwerkt.

 

A: Ik heb me gesmeten op dat materiaal, en me afgevraagd: wat gebeurt er als ik dat door mijn vingers en mijn taal laat gaan? Mijn taal is ‘verkavelingsvlaams’, gewoon spreektaal. Maar ik vond het heel leuk om Knausgårds taal te mengen met de mijne. Dat zijn nooit de literaire zinnen uit zijn boeken, maar Knausgårds idioom blijft wel herkenbaar.

 

S: Jullie gaan volgende week beginnen. Heb je nachtmerries? Heb je er zin in? Hoe voelt het nu?

A: Ik heb er heel veel zin in. Al moet ik ieder die verwachtingen koestert omdat Knausgård de inspiratiebron is, een beetje wegduwen.

 

S: Hoe heb je Valentijn mee op je kar gekregen?

A: Hij stond op mijn stiekeme wishlist. Maar ik kende hem niet en ik had hem ook nog niet durven aanspreken. Ik zat naast hem in de Bourla tijdens een voorstelling waarvoor ik vrijkaartjes had gekregen. Hij had mijn tweede vrijkaartje gekregen, waarop de naam ‘Ken’ stond. En hij vroeg: “Ben jij Ken?”. Waarop ik zei: “Nee, maar ik ken Ken”. En toen moest hij lachen en zijn we beginnen babbelen. Na een aantal gesprekken durfde ik hem te vragen om een eerste versie van de tekst te lezen. Hij kende mij niet maar de tekst prikkelde hem erg en hij zei ja.

 

S: En hij kende de boeken niet. Ik kan me voorstellen dat het publiek echt moet weten dat ze de boeken niet hoeven te hebben gelezen. Want je zegt dat iedereen zich erin herkent.

A: Niet iedereen. Maar hij wordt over de hele wereld gelezen. En al ben ik geen 50-jarige man met vier kinderen en ben ik zelf geen ouder, toch herken ik de strijd met die luiers. Ik heb met 50 verschillende mensen gesproken over Knausgård. Mensen die veel hebben gelezen, mensen die weinig hebben gelezen, mensen die er van houden en mensen die er niet van houden. Dat waren mensen van 20 tot mensen van 90, mannen en vrouwen, met de meest uiteenlopende achtergronden en persoonlijkheden. De gesprekken die ik met hen had – sommige kende ik, sommige niet – gingen soms over intieme dingen. Omdat Knausgård zelf recht naar de kern gaat. Zijn boeken gaan voorbij de schaamte naar de kwetsuren, naar dingen die je normaal niet vertelt over jezelf, je vrienden, je vrouw, je kinderen. Als hij schrijft: “Ik heb een kleine penis, ik heb gele tanden, ik vind mezelf niet mannelijk genoeg op een feest tussen vrienden”, zijn er veel mensen die denken: “Houd dat voor jezelf, dat hoef ik niet te weten”. Maar zijn werk opent een deur als je begint te lezen, maar ook als je erover spreekt met mensen. Freek Vielen heeft de Knausgård-avonden geleid in De Nwe Tijd, en automatisch was er zoveel waarover mensen het wilden hebben.
Ik hou van literatuur die heel stilistisch is, waar heel veel lagen in te ontdekken zijn. Maar Knausgårds werk heeft een soort van helderheid. Hij legt de vinger op de wonde, en dat oogst betrokkenheid van de lezer.

 

M: Ik wil nog iets aanvullen wat we nog niet hebben aangeraakt. Het is absoluut hedendaags en dat zorgt voor heel veel herkenbaarheid, maar het is ook absoluut een mens die in een stad woont. Die stedelijkheid is opvallend, omdat dat gepaard gaat met een manier van leven. Op het balkon staan roken. Niet in een tuin, omdat die er doorgaans niet zijn. De benepen ruimtes van een appartement. Het gevoel van hoogte. Het rumoer van de stad beneden. De stroom van auto’s. De tijdsbesteding in de weekends; de koffiebars, cinema’s supermarkten, speeltuinen in de stad. Deze biotoop dicteert ook zijn visie op het leven.

 

A: En ook vaak het verlangen naar iets anders. Naar een tijd waarin dit nog allemaal niet bestond. Naar openheid, schoonheid, natuur.

 

S: Jij hebt de boeken wel eens als ‘zwaar’ omschreven. Denken jullie dat de voorstelling zwaar gaat zijn?

A: Ik denk dat het een soort zwaarte heeft omdat Knausgård iemand is die denkt “het leven is geen roze wolk”. Maar hopelijk kan er in die zwaarte ook humor ontstaan. Net zoals er comedians zijn die ontzettend hard en grof zijn, maar wel heel grappig. Dat hoeft elkaar zeker niet uit te sluiten. Het wordt een combinatie, denk ik.
Het wordt vooral meer hier-en-nu dan de boeken. Wat ik ook heel hard herken in hem, en ook zo mooi vind aan zijn poging, is de behoefte om de werkelijkheid te overstijgen. Geen vrede kunnen nemen met het hier en nu. Roken om eventjes de wereld op pauze te zetten en boven de realiteit te gaan staan. Dan kan je mijmeren over de eeuwen hiervoor, over de wereld en de bergen en alles wat je niet ziet. Dat zit in dat roken, maar ook in dat schrijven natuurlijk. Dat wat de werkelijkheid banaal maakt probeer je in en door het schrijven te overstijgen. Dat is wat mij leidt in het leven, wat ik mooi vind en waarop ik naar op zoek ga. Maar soms kan je jezelf daarin verliezen en denken: “Waar ben ik eigenlijk mee bezig? Waarom ben ik niet gewoon hier en nu in het moment.”

 

S: En zijn boeken omvatten zijn hele leven. Wat ik heel mooi daaraan vind is dat hij ook zichzelf als jongetje van 7 een bestaan of een thuis probeert te geven.

A: Dat kind aan de keukentafel is gewoon wat het is, maar door het te beschrijven wordt dat opgeheven en kunnen we er iets van onszelf in zien. Dat is het mooie van kunst natuurlijk. Hij zegt ook: “als ik naar een stilleven kijk uit de 17de eeuw van een kopje en wat servies, dan kan me dat ontroeren. Terwijl dat me niet zou ontroeren als ik dat gewoon in het echt zou zien. Doordat er een schilder dit heeft geschilderd zie ik de schoonheid ervan in.” En dat is wat Knausgård doet met taal, en wat mensen op allerlei verschillende manieren doen door te vertellen, te tekenen, te schilderen, te fotograferen.

 

 

Interview door: Suzanne Grotenhuis

 

 

© SIETSKE VAN AERDE

NACHTEN (Ballet de la nuit)

NACHTEN (Ballet de la nuit) tekst

Just as one sometimes lowers one’s head to reflect, thus to be utterly lost in the night. All around people are asleep. It’s just play acting, an innocent self-deception, that they sleep in houses, in safe beds, under a safe roof, stretched out or curled up on mattresses, in sheets, under blankets; in reality they have flocked together as they had once upon a time and again later in a deserted region, a camp in the open, a countless number of men, an army, a people, under a cold sky on cold earth, collapsed where once they had stood, forehead pressed on the arm, face to the ground, breathing quietly. And you are watching, are one of the watchmen, you find the next one by brandishing a burning stick from the brushwood pile beside you.
Why are you watching?
Someone must watch, it is said. Someone must be there.

‘Deeply lost in the night’ Kafka

 

 

Performer en regisseur Benjamin Abel Meirhaeghe (°1995, Eine) is afgestudeerd op de opleiding Performing Arts aan de toneelacademie van Maastricht. Hij maakte indruk met zijn afstudeervoorstelling en happening ‘The Ballet’ in de volle schouwburg van Kunstencentrum Vooruit. d e t h e a t e r m a k e r, Muziektheater Transparant en Koninklijk Conservatorium Antwerpen produceren in seizoen 2019 zijn nieuwe voorstelling ‘NACHTEN | Ballet de la Nuit’ naar het gelijknamige ballet van Louis XIV uit 1653.

 

Samen met Sietske Van Aerde, Alexandra Oppo, Louise van den Eede, Laurens Marien en Arne Luiting zal hij zich in het twaalf uur durende massaspektakel verdiepen dat zich voltrok aan het hof van de Franse zonnekoning. In het operateske ballet wordt het landschap van de nacht bezongen en bedanst. Vol entrées en intermezzo’s wordt de nacht verdeeld in vier delen waarin boeren, bandieten, helden, hoeren, vreemdelingen, coquettes, kreupelen, goden en mythische monsters elkaar ontmoeten in een polymorf event

Het werk Ballet de la Nuit zal opnieuw worden aangegrepen in een extravagante poging om het kwaad te bestrijden. Met behulp van scenografie, opera, tekst en dans, een mengeling van ernst en luim, lof en satire, mythologie en hedendaagse politiek laat deze voorstelling de koning veranderen in een nar.

 

Concept | regie Benjamin Abel Meirhaeghe
Performance Arne Luiting
Teksten Louise van den Eede
Muziek Laurens Marien
Zang Alexandra Oppo
Vormgeving Sietske van Aerde

Productie d e t h e a t e r m a k e r
Coproductie Muziektheater Transparant & Koninklijk Conservatorium Antwerpen
In samenwerking met Toneelhuis

Met dank aan Bart van Merode, Peter Missotten, Gouvernement, Erwin Jans, Lukas Smolders..

 

Inhoud

De nacht is een symbolische plek voor het dubbelleven dat stilte voert. Geluid, beweging, goed en kwaad worden in ‘NACHTEN/ Ballet de la Nuit’ gebruikt om ‘de maatschappij het toneel op te dragen’. In de oorspronkelijke versie van het werk uit 1653 was het doel van Ballet de la Nuit om de soeverein te vieren, net zoals de koning zou de opkomende zon de nacht laten vervagen en daarmee ook al het leed verjagen.

In het ballet van de zeventiende eeuw kwam alles samen: poëzie, beeldende kunst, muziek en dans. Iedereen die ertoe deed, ging er naartoe. Wie een duidelijke boodschap wilde versturen aan de wereld nodigde adel, burgerij en buitenlandse diplomaten uit voor een balletvoorstelling. De franse kardinaal Mazarin, die de balletten leidde aan het franse hof, maakte er een traditie van om op het danstoneel de macht en mythen van de monarchie te installeren. Op 23 februari 1653 werd de jongeling Louis XIV op een plateau naar boven gehesen in gouden met edelstenen behangen kleren: de opgaande zon moest een verblindende indruk maken. Hier danste geen puber maar een koning van zestien.

Ballet de la Nuit was een spektakelstuk in vier bedrijven, om preciezer te zijn vier nachtwakes waarin mythologische figuren maar ook ordinaire Parijse straat boeven figureerden. Er waren niet minder dan drieenveertig verschillende entrées, optredens van verschillende groepen die deel uitmaakten van allerlei episodes, die waren ondergebracht in de drie grote bedrijven met elk hun thematiek. Dit alles werkte toe naar dat ene moment waar iedereen op wachtte: het opkomen van de zon, de koning onder de sterren.

https://www.toneelhuis.be/nl/programma

Première voorzien 24 mei Klepper, Antwerpen.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
24/5/201920:00AntwerpenBourla
25/5/201919:00RotterdamOperadagen Rotterdam
25/5/201921:00RotterdamOperadagen Rotterdam
23/10/201920:00GentMinard
24/10/201920:00GentMinard
25/10/201920:00GentMinard

Onderzoek Sietske Van Aerde

Onderzoek Sietske Van Aerde

 

 

Sietske werkt in 2019 binnen d e t h e a t e r m a k e r in eerste instantie mee aan NACHTEN (Ballet de la Nuit) onder regie van Benjamin Abel Meirhaeghe.

 

(Pagina onder constructie)

 

 

 

 

Onder constructie.

(Maart 2019)

ALL.

ALL. tekst

ALL. is een poging om iets groots (alles) te vatten. Alleen.
ALL. is een onderzoek naar complexiteit en de gedachte dat alles complex is.
Is complexiteit chaos of is chaos complex?
Hoe kan ik chaos structureren?
Hoe leg ik simpel uit dat niks simpel is?
Hoe kan ik complexiteit aanvaarden zonder te verzanden in eeuwige nuance?
Moet het simpeler?

Lisa Verbelen: “ALL. is deel van mijn langer lopend onderzoek naar muziek en vorm, naar alternatieve manieren om muziek te zien.”

Na ONE. solo by Lisa Verbelen (2015) maakt Lisa een tweede solo binnen BOG. Lisa Verbelen is afgestudeerd aan de Toneelacademie Maastricht, afdeling Performance en aan de master muziektheater T.I.M.E. (Koninklijk Conservatorium Den Haag). Door klank, beeld en woorden te combineren zoekt Lisa in haar werk naar manieren om de muzikaliteit van taal te tonen, om muziek als beeld en taal als muziek te horen.

In 2018 ontving Lisa de Operadagen Rotterdam Award voor haar bijdrage aan het genre muziektheater.

 

ONE. solo by Lisa Verbelen werd genomineerd voor de BNG Bank Nieuwe Theatermakersprijs 2016 en won op het 35ste Fadjr International Theatre Festival 2017 in Teheran de prijs voor Best Vocal Design.

‘In deze betoverende solo zingt Lisa Verbelen vierstemmig een woordeloze partituur over het ontstaan van de wereld en het leven. (…) Via de muziek stelt ze zich open en kwetsbaar op en toont ze zich wederom als een prachtige performer.’
– Juryrapport BNG Bank Nieuwe Theatermakersprijs 2016 over ONE. solo by Lisa Verbelen

 

‘Lisa Verbelen is a remarkable musical performer. (…) Her renderings on stage are intimate, lucid, decisive. She calls out the complexity of all things, which is then translated into a comprehensible score for her audience. What she does is imbued with rhythm; an internal beat. It is no exaggeration to say that ‘she’s got it’.’
-The committee of the Operadagen Rotterdam Award 2018.

 

ALL.
Een productie van BOG. en Het Zuidelijk Toneel in coproductie met
d e t h e a t e r m a k e r & deSingel en De Brakke Grond.


Première 27 mei Brakke Grond Amsterdam

Credits

Concept en uitvoering: Lisa Verbelen

dramaturgie: Roos Euwe

eindregie: Suze Milius

lichtontwerp: David de Joode

geluidstechniek: Timo Merkies

decor: Merijn Versnel

zakelijk leiding: Anne Baltus

productieassistent: Frédérique Donker

Een productie van BOG. en Het Zuidelijk Toneel

in coproductie met d e t h e a t e r m a k er & deSingel en De Brakke Grond.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
22/5/201920:30RotterdamOperadagen Rotterdam
23/5/201920:30Rotterdamoperadagen Rotterdam
24/5/201919:30RotterdamOperadagen Rotterdam
27/5/201920:30Amsterdam De Brakke Grond
28/5/201920:30AmsterdamDe Brakke Grond
9/8/201920:00Den Bosch Boulevard Fesival
10/8/201920:00Den Bosch Boulevard Festival
11/8/201920:00Den Bosch Boulevard Festival
18/9/201920:00Haarlem Toneelschuur
19/9/201920:00Haarlem Toneelschuur
25/9/201920:00Den Haag Theater Spui
27/9/201920:00Groningen Grand Theater
15/10/201920:00Amsterdam Frascati
16/10/201920:00Amsterdam Frascati
13/11/201920:00Antwerpen deSingel
14/11/201920:00Antwerpen deSingel
26/11/201920:00Utrecht Theater Kikker
27/11/201920:00Utrecht Theater Kikker

© BOG.

Banzaï (“ ik wens u tienduizend levens toe”)

Regie master spel RITSC (tekst)

Gökhan Girginol neemt regie van Master spel Rits voor zijn rekening. Vorige jaren lag deze regie in handen van Stef Lernous.  Het project wordt ondersteund door RITCS, Theater Antigone, d e t h e a t e r m a k e r e.a. De resultaten van de spelopdracht worden o.a. getoond binnen LafS in september 2019.

  • Spel: Leonie Buysse, Gilles Van Hecke, Emma Poot, Hussein Mahdi al-Khalidi

 

Première 13 juni & 14 juni Theater Antigone.

Een stuk over de leefwereld van jongeren. Waarop hopen ze? Wat speelt er in hun hoofden?

Girginol gaf workshops in scholen in Genk en de regio daarrond. Hij is gefascineerd door de leefwereld van jongere. Wat bezielt hen? Wat speelt er in hun hoofden? Waarop hopen zij? Wat zijn hun teleurstellingen? Waarom loopt het soms fout? En is dat dan onomkeerbaar?

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
13/6/201920:15Kortrijk Theater Antigone
14/6/201920:15Kortrijk Theater Antigone

Onderzoek Spel

Onderzoek Spel (tekst)

 

 

Hussein zal dit jaar gesteund door d e t h e a t e r m a k e r als speler meewerken aan de creatie en uitvoering van het project “RITS on tour” (Werktitel). Regie Gökhan Girgignol, spel master RITS + Hussein Mahdi al – Khalidi. Productie Theater Antigone, coproductie d e t h e a t e r m a k e r. Speelbeurt Antwerpen tijdens LafS festival 2019 in Antwerpen e.a.

tekst

Save the date! Spread the love!
Love at first Sight #4: 19 t/m 29 september 2019

Toverberg

Toverberg tekst

Ferre Marnef en Louis Janssens (Desnor), Timo Sterckx & Anna Franziska Jäger

 

De voorstelling ‘Toverberg’ zal in de eerste plaats vertrekken vanuit twee literaire werken van Thomas Mann (1875 – 1955), meer precies de roman ‘De Toverberg’ (1924) en de novelle ‘Mario en de Tovenaar’ (1930). Beide werken zijn geschreven binnen het interbellum. De periode van Adolf Hitler en zijn werk ‘Mein Kampf’ (1925) en van de schrijver Brecht en zijn ‘Driestuiversopera’ (1928). Mann krijgt in deze periode de Nobelprijs voor literatuur (1926). In datzelfde jaar stort de beurs van New York in, een jaar voor de grote overwinning van de NSDAP. Naast de twee genoemde werken van Thomas Mann worden ook zijn dagboeken van voor, tijdens en na de eerste en tweede wereldoorlog gelezen alsook de studie ‘Thomas Mann’ van Georg Lukacs uit 1962. Deze naslagwerken geven een inzicht in de ontwikkeling van Mann als schrijver en tonen zijn evolutie op het vlak van politiek, relaties, en andere omzwervingen.

 

De 902 pagina’s dikke roman ‘De Toverberg’ is een uitdaging, maar het is de monumentaliteit van het werk dat we mee als inzet willen maken van de voorstelling. We gaan via de deconstructie van het geschreven materiaal van Mann een nieuwe constructie opzetten.

 

De top van een berg heeft iets mythisch, je zou kunnen zeggen: daar bevindt zich de macht. Maar wat met de onderkant van de berg? Hoog en laag: die twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De berg bestaat bij de gratie van het dal. Wij willen proberen uit te zoomen om zo de berg in z’n geheel te bekijken, en daarbij aandacht te geven aan de mensen die normaal geen plaats krijgen op de berg, maar eerder aan de voet ervan.

 

‘Toverberg’ wordt een voorstelling waarin verschillende beelden en scènes elkaar zullen kruisen. Vier spelers op de vloer biedt de mogelijkheid om dingen simultaan te laten gebeuren. Zo kan er een eclectisch universum ontstaan waar onze uiteenlopende opinies en idealen met elkaar clashen. We dromen van een een voorstelling zo groot als een ‘groots Duits theaterwerk’ maar dan één waarin verschillende talen gesproken geworden, verschillende vormen van ‘spelen’ elkaar afwisselen en waar bouwwerken en landschappen uit verschillende tijden naast elkaar te zien zullen zijn. We willen poëzie zoeken in het grootse, en niet terugdeinzen voor de kracht van de overdrijving. We geloven dat we niet klein moeten denken, in onszelf gekeerd, maar groots en open. Dat we niet somber naar de grond moeten staren, maar naar de hemel moeten durven kijken. ‘Toverberg’ moet een voorstelling worden als een Bildungsroman, maar dan niet geschreven vanuit een individueel, maar vanuit een gemeenschappelijk verhaal.

Voor deze voorstelling krijgen we steun van d e t h e a t e r m a k e r & deSingel, De Brakke Grond, Tweetakt Festival en Campo.
De première vindt plaats tijdens het Love at First Sight Festival, 20-29 sept 2019 Antwerpen.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
1/1/1970AntwerpenTroubleyn
1/1/1970Antwerpen Troubleyn
20/11/201920:00GentCampo
21/11/201920:00GentCampo
15/11/201920:00Antwerpen deSingel
16/11/201920:00Antwerpen deSingel
13/1/202020:00Den HaagZaal 3
14/1/202020:00AmsterdamDe Brakke Grond
15/1/202020:00AmsterdamDe Brakke Grond

 

 

 

 

(Pagina onder constructie.)

VRETEN!

VRETEN!

 

 

 

Regie Lola Bogaert

(Pagina onder constructie.)

WANNES CRÉ

SAILORS

SAILORS tekst

 

 

28, 29, 30 maart 20u Ontmoetingsruimte Het Thonetje Linkeroever Antwerpen

5 euro inkom

Julien Neirynck en Maya Mertens

d e t h e a t e r m a k e r

info : +32 471 544 506

AVERAGE TEMPERATURE LINKEROEVER: 19°

Thonetlaan 169, 2050 Antwerpen

(Met de fiets10 min van Antwerpen centrum)

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
28/3/201920:00Antwerpen LinkeroeverThonetje
29/3/201920:00Antwerpen LinkeroeverThonetje
30/3/201920:00Antwerpen LinkeroeverThonetje

© WANNES CRÉ

 

 

Onder constructie.

Presentatie reflectie

Presentatie onderzoek Roos Euwe tekst

 

 

 

 

Een boek met tekst en plaatjes over 5 jaar BOG.
geschreven en verzameld door dramaturge Roos Euwe
met Gerard Leysen (vormgeving) en Sébastien Hendrickx (feedback).
Te koop voor 10 euro na afloop van een voorstelling van BOG.,
per post en bij avondboekhandel Sternheim in Amsterdam.

Onderzoek Micha Goldberg & Simon Van Schuylenbergh

Onderzoek Micha Goldberg & Simon Van Schuylenbergh (tekst)

De makers Simon en Micha leerde elkaar in 2018 beter en beter kennen tijdens sporadische los vaste samenwerkingen in het Brusselse waar zij beide wonen en werken. Flarden van hun gezamenlijk onderzoek waren in okt. 2018 te zien op het dak van deSingel tijdens Momentum#3. (Binnen de finale van deze ‘dak manifestatie’ presenteerde Micha Goldberg ook een vrij legendarische ‘act met voetballen’)

Einde 2018 sloten Micha en Simon zich op in het Laboratorium van Festival Cement. d e t h e a t e r m a k e r kon hen hierbij mee ondersteunen. Aansluitend vertrokken de twee naar Noorwegen om daar in het ‘hoge Noorden’ hun onderzoek verder te zetten. They will come back with more!

©Elsemieke Scholte
© JAN RYMENANTS

Iemand die slaapt.

Iemand die slaapt (tekst)

Op een dag als deze, wat later, wat eerder, ontdek je zonder verrassing dat er iets mis is, dat je, om het zonder omwegen te zeggen, niet weet hoe je moet leven, dat je dat nooit zult weten.

Een muzikale voorstelling waarin BOG. het boek Een man die slaapt uit 1967 van Georges Perec — één van hun grootste inspiratiebronnen — bewerkt om het alledaagse, het tijdloze, het eenzame en het gemeenschappelijk van het menselijk bestaan voelbaar te maken. Voor Iemand die slaapt maakt BOG. voor het eerst een voorstelling op basis van een bestaande tekst. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van een twintiger in Parijs eind jaren ‘60. Terwijl de wereld op springen staat, neemt hij niet langer deel aan het leven dat hij verwacht wordt te leiden. Perec schreef de tekst in de je-vorm waardoor jij als publiek direct wordt aangesproken. Alsof jij je terugtrekt. Alsof jij het bent die wandelt, kijkt, registreert, niet oordeelt, poogt niet te verlangen, niets zoekt, niets vindt.an te Iemand die slaapt is een voorstelling van BOG. i.s.m.  Het Zuidelijk Toneel en detheatermaker & deSingel met steun van Fonds Podiumkunsten, Fonds 21

credits:
van en door:Judith de Joode, Benjamin Moen, Sanne Vanderbruggen, Lisa Verbelen
slagwerk:Nina de Jong
originele tekst:Georges Perec
vertaling:Rokus Hofstede
tekstbewerking:BOG.
eindregie:Erik Whien
kostuums:Johanna Trudzinski
dramaturgie:Roos Euwe, Sanne van Aalderen (stage)
zakelijk leiding:Anne Baltus
technische productie en lichtontwerp:David de Joode
artistiek advies:Jens Bouttery,Piet Menu
publiciteit:BOG. (Frédérique Donker) & Het Zuidelijk Toneel
productie: BOG., Het Zuidelijk Toneel, detheatermaker & deSingel
foto’s: Jan Rymenants

speelt van 6 december 2018 t/m 26 februari 2019

Shiraz

Shiraz (tekst)

In 1945, the first university of Shiraz opens.

In 1963 women are able to vote for the first time.
In 1971 the Shah organizes the most expensive and biggest party in the world.
In 1979 Mayhem breaks out, the country collapses, the Islamic Republic of Iran is established.
In 1990, I was born.
In 2018 I might be granted Belgian citizenship. Maybe.

In Shiraz, tell me about the revolution? Farbod Fathinejadfard crosses the different worlds he has grown up in and re-collects and stacks them randomly again. Merciless, he dissects the two systems which turned him in who he is today. Farbod Fathinejadfard reveals the reality of government policies and agencies who turn him – and countless others – into a puppet being yanked about by (bureaucratic) structures. It becomes painful when the attempt of power structures to be objective clashes with (his) individual, human enthusiasm.

 

Rooted in: Transfo – Collect, Coaching: Michiel Soete en Benjamin Op de Beeck, Lights: Bas De Vos, Video: Sara Sampelayo, Technique: Gregor Van Mulders, Dramaturgical research: Dries Douibi, Costumes: Anne-Catherine Kunz, Production: Kunstenwerkplaats Pianofabriek, Co-production: Bâtard Festival, d e t h e a t e r m a k e r Kunstenwerkplaats Pianofabriek, BUDA, Citylab, ARSENAAL/LAZARUS, Thanks to: Johan Dehollander, Aurelie Di Marino, Silke Huysmans en Hannes Dereere, Anne-Catherine Kunz, begeleiders en leden van Transfo-Collect, Lukas Stallaert, Reza Farnoud en Abdolfazl Ourdokhani. With the support of Vlaamse Gemeenschapscommissie

TU 30.10.2018 19:0020:00
TU 30.10.2018 22:0023:00

Fotografie van ateliers van d e t h e a t e r m a k e r s

Fotografie van ateliers van d e t h e a t e r m a k e r tekst

 

Wannes Cré is een van de oprichters van de Scheld Apen alsook momenteel nog altijd actief als een van de artistieke verantwoordelijke binnen Het Bos (Antwerpen). Het Bos is een van de vaste partners van d e t h e a t e r m a k e r. Sinds een aantal jaren maakt Wannes Cré de foto’s van projecten binnen de werkplaats en sinds 2018 maakt hij in opdracht van d e t h e a t e r m a k e r foto reportages van een aantal ateliers waarbinnen de makers zelf wonen en werken.

Het bestaan van deze ‘theater ateliers’ is binnen het kunstenveld lijkt een nieuw soort fenomeen. Binnen deze vaak woon en werk locaties leven, creëren en tonen de makers eigen alsook werk van anderen. De getoonde reeks op deze, de vorige en volgende pagina zijn van ‘Le Chateau’. Een kunstenaars plek van o.a. Rosie Sommers een ex K.A.K. studente die haar eigen weg aan het zoeken is in Brussel.  Het atelier van ‘Le Chateau’ als ook de fotoreeks was in zijn geheel reeds voor de eerste maal te zien tijdens Momentum#3 op het dak van deSingel (2018). Het onderzoek van Wannes Cré zal op verzoek van d e t h e a t e r m a k e r in 2019 voortgezet worden.

© WANNES CRÉ
©WANNES CRÉ

Momentum#3 (2018)

Momentum#3 tekst

Onder de noemer ‘Momentum #3’ bezet de werkplaats voor nieuw theatertalent d e t h e a t e r m a k e r in 2018 voor een derde maal een deel van deSingel. Ze zijn wederom met velen en zullen neerstrijken op het dak van deSingel. Ze bouwen er een off space, een tijdelijke ruimte, of noem het gerust ‘een theater’. Ze laten zich daarbij inspireren door een samenleving in transitie en de polemiek rond hervormingen binnen kunstinstituten die vandaag actueel is. Waar staat het theater vandaag, wat vertegenwoordigt het en hoe zou het eruit kunnen zien mochten we het vandaag opnieuw samen uitdenken en vormgeven? Dit zijn de vragen die deze makers zich stellen. Zeker is: hier staat een nieuwe generatie maatschappelijk bewuste en kritische theatermakers, creatief, koppig en met zin voor verandering. d e t h e a t e r m a k e r viert dit jaar de tiende verjaardag, dus u kan zich naast theater en debat met zekerheid ook aan een feest verwachten. (© deSingel)

VAN EN MET

Benjamin Abel Meirhaeghe

Leontien Allemeersch

Lester Arias Viscuña

Siska Baeck (o.v.)

Karina Beumer & Peter Lemmens

Btissam Bourrich

Daan Couzijn

Wannes Cré

Simon De Winne

Roos Euwe

Gökhan Girgignol & muzikanten (o.v.)

Joeri Happel

Wouter Hillaert

Louis Janssens

Stefan Jakiela

Katinka de Jonge

Kim Karssen (o.v)

Roel Kerkhofs & studenten Luca school of Arts

K.A.K. (Koekelbergse Alliantie Knutselaars): Aurelie di Marino, Benjamin Opdebeeck, Annelore Crollet, Nicolas Delalieux, Nona Buhrs, Frederika Del Nero, Lotte Diependaele, Femke Stallaert, Nathalie Goossens,  Kalien Torfs, Dries Gijsels, Esther Gouarné, Renee Goethijn, Yuni Mahieu, Nikolas Lestaeghe, Pieter Jan Volkaert

Julie Kurris & spelers, muzikanten

Gerard Leysen

Emma Lesuis (o.v)

Ferre Marnef

Laurens Mariën

Marie Mignolet

Florian Myjer

Julien Neirynck & dj’s

Bewoners Vanbreestraat

Nouha Rannoun

Stine Sampers & performers

Michiel Soete

Timo Sterckx

Sietske Van Aerde & modellen

Pieter Vandenbosch

Menno Vandevelde

Helen Van de Vloet

Orlando Verde

Jozef Wouters

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
19/10/201820:00Antwerpendesingel
20/10/201814:00Antwerpendesingel

©LEONTIEN ALLEMEERSCH

Het Sterven

Het Sterven tekst

Benjamin Abel Meirhaeghe (1995), een zelfverklaarde narcist en wannabe contratenor, studeerde af aan de Toneelacademie Maastricht. Zijn puberaal vermogen om alles te relativeren en bekritiseren levert hem een zelfbewuste persona op, die zijn eigen duivels en die van andere in de ogen kijkt. Zoals een middeleeuwse nar zich waagt in het spanningsveld tussen entertainen en kritiek uiten, zo smelt dit enfant terrible in de samenwerkingen die hij aangaat. Naast zijn solo zangperformances zoals My Inner Songs, My Mea Big Culpa en My protest waagt hij zich in het veld als regisseur. Zijn meest recente voorstelling is The Ballet, waarin hij met zijn grote liefde en balletdanser Emiel Vandenberghe een grotesk ballet maakt in de schouwburg van Vooruit Gent.

 

Kim Karssen (1996) werkt vooral met haar eigen teksten die grootse thema’s behandelen. Haar brede spectrum van typetjes en mimieken en haar voeling met het cabaret laten toe dat ze spelenderwijs zoekt naar een balans tussen grap en traan. Haar groteske, fantasievolle spel leidde tot haar solovoorstelling De Sluipwesp, waarin ze een situatie tussen verschillende personages vormgeeft met enkel een trui en zichzelf. In 2016 liep ze stage bij de Warme winkel in de voorstelling De Warme Winkel speelt De Warme Winkel, in datzelfde jaar werkten Benjamin Abel Meirhaeghe en Kim Karssen aan hun eerste voorstelling, A Love Story, waar Karssen de rol van getormenteerde zwemster op zich neemt om het over de liefde te hebben. In 2017 maakte ze met Florian Myjer de voorstelling Bloomsbury. Haar werk typeert zich door de samenwerkingen die ze aangaat met performers die dezelfde universele verhalen op een groteske manier vormgeven met haar krachtige, energieke spel.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
22/9/201817:00AntwerpenV36
23/9/201817:00AntwerpenV36

The Greatest Show on Earth

The Greatest show on Earth info

The Greatest Show on Earth is een schouwburg voor de kleine zaal. Het gaat over wie er spreekt. En wie niet. Wie staat er in het licht, wie in de coulissen. Want geschiedenis staat niet vast, het gaat steeds over wie het samenstelt, ontwerpt en opricht. En vooral over wie er deel van uitmaakt. En wie niet. Het is een spel van opkomen en afgaan. Van mensen die dingen proberen, uitvinden, hopen, bedenken, uitspreken en vergeten.

 

Louis Janssens en Timo Sterckx . Beiden waren al in het jong werk te zien, met Ideale Plaats, #BOS en FAUST, een mechanische komedie. In hun afstudeervoorstelling duiken ze in Patrik Ouredniks Europeana. Een zeer korte geschiedenis van de 20ste eeuw en wat er vergeten wordt: ‘Als er nog geschiedenis te maken valt, kunnen we geloven dat het nog goed kan komen.’

Tijdens de voorstelling kan je indien nodig de zaal verlaten en terug binnenkomen.

 

 

VAN/MET: Timo Sterckx, Louis Janssens. SPELERS: Lisah Adeaga, Renée Leerman, Daniël Djissenou. TECHNIEK/LICHTONTWERP: Eva Dermul. MENTOREN: Willem de Wolf, Bauke Lievens.
PRODUCTIE: Zuidpool & KASK Drama. MET STEUN VAN: d e t h e a t e r m a k e r.
MET DANK AAN: CAMPO, Vooruit, De KOE, Frederik Le Roy, Fabrice Delecluse, Gregory Abels, Elsemieke Scholte, Ferre Marnef, Elke Huybrechts, Laura Van Lokven, Simon Baetens.
TEKST: Europeana, een zeer korte geschiedenis van de twintigste eeuw, Patrik Ourednik.
VERTALING: Edgar de Bruin.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
26/7/201814:00OostendeTAZ
28/7/201814:00OostendeTAZ
29/7/201814:00OosendeTAZ
31/7/201819:00OostendeTAZ
2/8/201819:00OostendeTAZ
23/3/201919:00Antwerpen Arenbergschouwburg
24/3/201915:00AntwerpenArenbergschouwburg
8/4/201919:00UtrechtTweetakt
13/12/201919:00BrusselKaaistudio
14/12/201919:00BrusselKaaistudio

© WANNES CRÉ
© WANNES CRÉ

Damn Kendrick

DAMN KENDRICK info

 

 

Hoeveel regels verdraagt mijn wereld? Is het niet beter te gaan voor een permanent veranderend ding dat zichzelf constant actualiseert in vraag stelt en aanpast?

 

Neirynck construeert een explosief universum dat de polsslag van deze tijd najaagd.

Opgefokte future bass en doortrapte teksten worden bruusk afgewisseld met visuals en artefacten uit de pop cultuur. Eclectische en onnavolgbare taal speelt met de contouren van het theater, de scènes kennen geen chronologisch parcours.

 

CONCEPT: Julien Neirynck SPEL: Julien Neirynck, Maya Mertens COACH: Bart Meuleman
TECHNIEK: Tijs Bonner BEELD / FOTOGRAFIE: Pablo Cepeda PRODUCTIE: d e t h e a t e r m a k e r COPRODUCTIE Zuidpool DANK AAN: Het bos, Campo, Troubleyn / Jan Fabre

 

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
29/3/201820:00AntwerpenZuidpool
30/3/201820:00AntwerpenZuidpool
22/9/201822:00AntwerpenHet Bos
23/9/201822:00AntwerpenHet Bos

© Pablo Cepeda

Onderzoek

Onderzoek Ferre Marnef info

Onder constructie

Ferre Marnef

De Parade/ Video

De Parade/ Video (tekst)

 

 

Video bewerking van ATV beeldmateriaal geschoten tijdens De Parade van mannen, vrouwen en diegene die vanuit de verte op vliegen lijken (mei 2017). De video presentatie vond plaats in kader van Antwerpen Barok en zal in 2019 te zien zijn in deSingel.

 

Productie: d e t h e a t e r m a k e r

Love at first Sight 2018

Love at first Sight

 

© WANNES CRÉ
© WANNES CRÉ

De heerschappij van

De heerschappij van het Afropeanisme

Voorstelling van Roland Gunst gepresenteerd door d e t h e a t e r m a k e r binnen Love at First Sight.

 

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
21/9/201820:30AntwerpenDE Studio

het Afropeanisme

Life, death & television

Life, death & television (tekst)

De zomer van 2018 is het zover. Het project KAKTV wordt gemaakt door K.A.K. in Brussel.
Klik voor meer K.A.K.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
1/1/1970Brussel locatie
21/11/201920:00Antwerpen deSingel
22/11/201920:00Antwerpen deSingel
23/11/201920:00Antwerpen deSingel

Onderzoek Lola Bogaert

Onderzoek Lola Bogaert info

 

Onder constructie.

 

 

Onderzoek binnen residentie De Grote Post.

Onderzoek naar inclusie & danstheater.

(Inspirerend, vermoeiend en een game changer.)

info

©Elsemieke Scholte

Schrijf onderzoek KNAUS

KNAUS

© Diego Franssens

TALK SHOW

Talk show info

een voorstelling van Suze Milius

Talk show is een zoektocht naar de ultieme uiting van het televisie tijdperk, een duik in wat mij uren aan een stuk, wanneer het maar even kon, naar tv heeft doen kijken. Het is een onderzoek naar communicatie en vermaak, charisma en ego, show en talk en ook een afscheid van een verlopen medium dat, hoewel het nog altijd door velen gebruikt wordt, niet langer de toekomst heeft.

Talk show is voorzien in 2018 en is een productie van House Crying Yellow Tears in co-productie met DeSingel, d e t h e a t e r m a k e r, Het Zuidelijk Toneel en Via Zuid.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
4/4/201820:30TilburgDe Theater Nwe Vorst
5/4/201820:30TilburgTheater De Nwe Vorst
7/4/201820:30AmsterdamDe Brakke Grond
8/4/201820:30AmsterdamDe Brakke Grond
18/4/201820:00AntwerpendeSingel
19/4/201820:30AntwerpendeSingel
7/5/201820:00UtrechtTheater Kikker
8/5/201820:00UtrechtTheater Kikker
9/5/201820:00HaarlemDe Toneelschuur
16/5/201820:30MaastrichtTheater aan het Vrijthof
30/5/201820:30AmsterdamTheater Bellevue
31/5/201820:30AmsterdamTheater Bellevue
6/6/201820:00RotterdamRotterdamse Schouwburg

© FERRE

I put a spell on you

I put a spell on you

 

een creatie van danser/speler/choreograaf Ehsan Hemat samen met Mohammed Abbasi.

I put a spell on you een dansvoorstelling over de notie van privacy in relatie tot autoriteit, en is ontstaan uit een onderzoek met twintig performers dat plaatsvond in Teheran en Brussel.

Een toonmoment van het werk in-progress vindt plaats op 23 maart in nona (Mechelen) in het kader van nowruz, een festival voor werk van Iraanse choreografen, dansers, kunstenaars.

 

choreografie & dramaturgie: Ehsan Hemat en Mohammed Abbasi

gedanst door: Gilles Polet, Yumi Osanai, Mitra Ziaee Kia en Mostafa Shabkhan
foto: Victoriano Moreno

I put a spell on you wordt ondersteund door nona, workspace brussels, detheatermaker en kunstenpunt.

 

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
23/3/201820:30Mechelennona
19/9/201820:00AntwerpenTroubleyn - Love a first Sight

© d e t h e a t e r m a k e r
© FERRE

If there weren't any blacks you'd have to invent them

Aurelie info

Vijf acteurs vertalen de visie op racisme en identiteit uit de mythische jaren ‘60 naar het nu.

Aurelie di Marino nodigde Ahilan Ratnamohan, Benjamin Op de Beeck, Nona Buhrs, Farbod Fathinejadfard en Kaat Arnaert uit om ‘If there weren’t any blacks you’d have to invent them’ op scène te brengen. Het is een filmscenario uit 1968 van de hand van Johnny Speight. Door deze schijnbaar gedateerde film te spelen, stellen ze een belangrijke paradox van de hedendaagse maatschappij in vraag: hoe kan het dat de leden van de maatschappij deelnemen aan systematisch geweld dat openlijk wordt genegeerd en verdrongen, terwijl dat leidt tot een sluimerend onderbewust persoonlijk schuldgevoel? ‘If there weren’t any blacks you’d have to invent them’ speelt met de paradox tussen het erkennen van de onrechtvaardigheid van de dominante blanke mannelijke machtsstructuren en het feit dat diezelfde machtsstructuren worden gebruikt om hun persoonlijke positie te verstevigen. Iedereen trekt zijn kostuum aan en speelt zijn rol. Maar klopt er nog een menselijk hart onder dat kostuum?

 

 

Gebaseerd op het filmscenario ‘If There Weren’t Any Blacks You’d Have to Invent Them’ van Johnny Speight
Van en met: Aurelie Di Marino, Farbod Fathinejadfard, Benjamin Op de Beeck, Ahilan Ratnamohan, Nona Buhrs, Kaat Arnaert
Dramaturgie: Dries Douibi
Techniek: Gregor Van Mulders, Delphine Dupont
Decor: Jozef Wouters / Decoratelier & Tim Vanhentenryk
Kostuums: Atelier Ad Hoc
Productie: Kunstenwerkplaats Pianofabriek Coproductie: d e t h e a t e r m a k e r, Beursschouwburg, De Grote Post, C-Tact
Met steun van Vlaamse Overheid, Vlaamse Gemeenschapscommissie, Het Bos, Kunstencentrum BUDA
Met dank aan: Btissame Bourrich, Merel Van de Gehuchte, Elsemieke Scholte, Karlien Vanhoonacker, Johan Dehollander, Delphine Coërs

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
21/12/201720:30Brusselbeursschouwburg
22/12/201720:30Brusselbeursschouwburg
10/3/201820:00BrusselBeursschouwburg/ locatie Pianofabriek
11/3/201817:00Brusselbeursschouwburg/ locatie Pianofabriek
16/5/201820:30AntwerpenHet Bos
17/5/201820:30AntwerpenHet Bos
28/7/201816:00OostendeTAZ
28/7/201819:30OostendeTAZ
29/7/201816:00OostendeTAZ
29/7/201819:30OostendeTAZ
19/9/201820:00Antwerpendesingel
20/9/201820:00Antwerpendesingel
6/4/201920:00Rotterdam Schouwburg Rotterdam
26/4/201920:00Oostende De Grote Post
29/4/201920:00Amsterdam De Brakke Grond
30/4/201920:00Amsterdam De Brakke Grond

© WANNES CRÉ
© Charlotte Goesaert

Loophole

LOOPHOLE info

Hoe goed zijn wij in liegen en bedriegen? Hoeveel kunnen we onszelf wijsmaken?
Is jouw vertrouwen in iemand onvoorwaardelijk?
Waarom geloven we die knipoog wel, maar die andere niet?

 

Met Loophole gaan Charlotte Goesaert, Joost Maaskant en Evangelos Biskas op zoek naar de trucjes, maniertjes en techniekjes in ons gedrag waardoor we onze misleidingen kunnen verbergen. In zeven loops pogen twee entertainers pogen het vertrouwen van het publiek in hun show te winnen. Deze loops worden onderbroken door een harde kritiek, een moment van inkeer, een absurd telefoongesprek, onzeker gestotter, een ‘onopzettelijke’ struikel, een onschuldige oogopslag…

 

In 2017 wordt er aan Loophole gewerkt, de première is voorzien in 2018
met steun van De NWE Vorst, De Brakke Grond, Productiehuis Rotterdam
en d e t h e a t e r m a k e r

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
4/2/201720:00TilburgDe NWE Vorst
17/10/201719:30AntwerpenArenberg
16/2/201821:00AmsterdamDe Brakke Grond
17/2/201821:00AmsterdamDe Brakke Grond
23/2/201820:30BruggeKaap
8/3/201820:00TilburgDe NWE Vors
22/3/201821:00RotterdamRotterdamse Schouwburg
5/4/201819:00UtrechtTweetakt
6/4/201819:00UtrechtTweetakt
12/4/201819:00UtrechtTweetakt
13/4/201819:00UtrechtTweetakt

© Jonas Vermeulen en boris van Severen

The only way

The only way is UP info

Een elektro-opera waarin Boris Van Severen en Jonas Vermeulen vanuit twee dj booths live muziek én (neon-)quotes tegen elkaar op samplen.

In The only way is UP komen vier hoofdpersonages aan het woord op verschillende sleutelmomenten in hun leven: als kind, puber, jongvolwassene, dertiger, veertiger en vijftiger. Hoezeer verandert je houding tegenover bepaalde thema’s naarmate je ouder wordt? In hoeverre is de manier waarop je in het leven staat al van jongs af aan bepaald? Is er een manier om ouder worden niet langer als een eliminatie van mogelijkheden te beschouwen maar als iets om naar uit te kijken? Boris en Jonas zoeken het uit in een voorstelling over alledaagse dingen, in een surreëel universum dat alles wegheeft van een langgerekte lsd-trip.

The only way is UP is een voorstelling van Boris en Jonas en wordt gemaakt bij CAMPO.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
24/5/201720:30GentCampo
25/5/201720:30GentCampo
26/5/201720:30GentCampo
30/5/201720:30AmsterdamBrakke Grond
31/5/201720:30AmsterdamBrakke Grond
8/12/201720:00AntwerpenHet Paleis
9/12/201720:00AntwerpenHet Paleis
9/1/201820:30RoeselareDe Spil
19/1/201820:00BrusselBronks
31/1/201820:30TongerenDe Velinx
2/2/201820:30TieltMalpertuis
6/2/201820:00Sint NiklaasSint Niklaas
7/2/201820:15GenkC-Mine
9/2/201820:00ZaventemCC De Factorij
21/2/201820:15MolGetouw
22/2/201820:00Heist op den BergCC Zwanenberg
1/3/201820:00DendermondeCC Belgica
15/3/201819:30GentCAMPO Victoria
16/3/201820:30GentCAMPO Victoria
17/3/201819:00GentCAMPO Victoria

is up

© d e t h e a t e r m a k e r
© FERRE
© d e t h e a t e r m a k e r

Onderzoekstraject 'Shiraz'

Onderzoek Farbod Fathinejadfard (tekst)

 

 

Onderzoek ‘Shiraz’ het solo werk van Farbod Fathinejadfard werd uitgevoerd binnen Transfocollect. Resultaten van het onderzoek werden o.a. getoond binnen het Love at first Sight festival. (d e t h e a t e r m a k e r steunt TransfoCollect bij de opbouw en verdere uitbreiding van hun werking.)

© d e t h e a t e r m a k e r

if you please

if you please info

Simon Van Schuylenbergh, Siska Baeck en Dennis Tiecken
werken aan if you please & other gestures

 

Ik moet
er
zijn
om te
kunnen
luisteren
naar wat
de dingen
me
te zeggen
hebben
hebben ze
iets te
zeggen
of
hebben ze
enkel
mij
iets
te zeggen
ik wil zeggen
dat het
waarschijnlijk
misschien
alleen
maar
door mijn
aanwezigheid
komt
dat materie
lijkt
te spreken

 

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
29/4/201719:00AntwerpenHet Bos

Decoratelier is een langdurig project van Jozef Wouters dat vertrekt vanuit een ruimte, het Decoratelier, waar plaats is voor zowel decorbouwers als publiek, discipline overschrijdende samenwerkingen en sociaal experiment. Vanuit een oud fabriekspand bouwt Jozef verder op de voorstelling INFINI 1 – 15 (Kunstenfestival 2016) waarvoor een groep uiteenlopende kunstenaars en opdrachtgevers niet alleen elkaar ontmoetten maar ook de ambachtsmannen, technici, de studenten, stagiairs en de lokale arbeidskrachten die samen hun decors maakten. Door mensen een ruimte te laten delen wordt Decoratelier een niet-tijdelijke werkplaats voor het bouwend zoeken naar de steeds veranderende ruimtes waarin kunst-, denk- en handwerklieden elkaar ontmoeten. Een midden tussen persoonlijk atelier, functionele fabriek, onafhankelijk kunstwerk en verbeeldde ruimte.

 

Decoratelier is gevestigd in de Liverpoolstraat 24, Molenbeek.

© FERRE
© test

TOTALLY

TOTALLY

Met TOTALLY proberen Dries Gijsels en Renée Goethijn een voorstelling te maken waarin niets kan misgaan. Met alles houden ze rekening: de mogelijkheid van een lege zaal, een vergeten lap tekst die de hele betekenis verandert, brand, een overstroming, het overlijden van een acteur op scène. Hoezeer zijn we doordrongen geraakt van het geloof dat de werkelijkheid volledig controleerbaar is Kunnen we nog om met het onverwachte? En als er niets mag misgaan, kan er dan nog iets wezenlijks gebeuren?

 

concept en regie: Renée Goethijn, Dries Gijsels. spel: David Chazam, Lotte Diependaele, Micha Goldberg, Femke Stallaert. dramaturgisch advies: Sébastien Hendrickx
productie: Kunstenwerkplaats Pianofabriek, Kultuurfaktorij Monty
coproductie: C-mine cultuurcentrum / werkplaats, d e t h e a t e r m a k e r
met de steun van: de Vlaamse Overheid en de Vlaamse Gemeenschapscommissie Brussel

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
10/2/201720:30AntwerpenMonty
11/2/201720:30AntwerpenMonty
22/2/201720:30MechelenKC nOna
11/3/201720:30BruggeKAAP/De Werf
22/9/201720:00GenkC-Mine
1/10/201719:00Ternatcc De Plooter

© FERRE
© d e t h e a t e r m a k e r

Love at First Sight 2017

Love at first Sight

een festival met werk van (nieuwe) artiesten
op diverse plekken in hartje Antwerpen
samengesteld door een tijdelijke alliantie van
Arenberg, De Studio, d e t h e a t e r m a k e r,
Monty, Toneelhuis, Troubleyn / Jan Fabre en Zuidpool.
zie ook de Love website

 

Vanuit d e t h e a t e r m a k e r doen mee:
Louis Janssens & Ferre Marnef met Galileo
Talitha De Decker met Tinkling I
Wild Vlees met An incomplete life http://www.wildvlees.com/
TRANSFO COLLECT met TERRA FORM*2.0

© Toneelhuis
© d e t h e a t e r m a k e r

reflectie

reflectie:

Roos Euwe schrijft vanuit haar positie als vaste dramaturg van BOG. een reflectie rondom het werk en de werkprocessen van BOG. de afgelopen vier jaar. Ze wordt hierin bijgestaan door dramaturg Séba Hendrickx en vormgever Gerard Leysen van Afreux. Deze lente verschijnt een artikelversie in het tijdschrift Etcetera en rond dezelfde tijd de volledige publicatie.

 

Fragment reflectie

Fragment

Vijf jaar geleden begon BOG. met de poging van vier vierentwintigjarige theatermakers om in een voorstelling een geheel mensenleven opnieuw in te delen en te overzien. Het idee voor de voorstelling BOG. een poging het leven te herstructureren (2013) verbond Lisa Verbelen, Benjamin Moen, Judith de Joode en Sanne Vanderbruggen, allen geboren in 1988 en net afgestudeerd van toneelscholen in Maastricht en Amsterdam. Ze wilden proberen een gevoel van overzicht te creëren, iets dat in de buurt komt van het gevoel dat je kan hebben wanneer je in een opstijgend vliegtuig zit, naar beneden kijkt en ineens de structuur van de chaotische stad ziet. Hun poging om zo objectief mogelijk te zijn en geen oordeel te vellen over het leven, leidde tot een gezamenlijk geschreven tekst van vrijwel uitsluitend werkwoorden waarin één of meer mensenlevens chronologisch en gedetailleerd worden beschreven. De vier makers speelden de voorstelling zelf, naast elkaar staand op een kleine verhoging van grijze stenen. Na die voorstelling ontstonden er nieuwe ideeën voor nieuwe voorstellingen en werd BOG. opgericht, een collectie van vier theatermakers, een zakelijk leider (Anne Baltus) en een dramaturg (ik).

 

Sindsdien maken we voorstellingen en ontwikkelen we een taal, een manier van denken, schrijven en verbeelden. Elke voorstelling start als onderzoek naar een onderwerp dat te groot lijkt om te bevatten, een onderwerp waarvan het we het idee hebben dat het ons als mensen bindt en/of onderscheidt. De voorstellingen reageren inhoudelijk op elkaar en vormen samen een collectie die steeds uitgebreider en gevarieerder wordt. Als reactie en aanvulling op de poging zo objectief mogelijk een leven te beschrijven, bekeken we in onze tweede voorstelling MEN. de mening herzien (2014) iets dat overduidelijk subjectief is. Hoewel het oorspronkelijk niet de bedoeling was om tekstvoorstellingen te maken heeft BOG. nu na vijf gezamenlijke voorstellingen een specifieke stijl waarin klank, ritme, woord en beeld gelijkwaardig zijn aan elkaar. Gaandeweg ontdekken we dat in een voorstelling een meerstemmig geheel willen creëren waarin verschillende perspectieven op één ding naast elkaar worden gelegd, uitgestald, opgesomd. Dat we voorstellingen willen maken waarin we we grote, complexe aspecten van het leven willen vatten zonder ze te versimpelen.

Net als de voorstellingen komt deze tekst voort vanuit het verlangen om uit te zoomen en iets opnieuw te bekijken, namelijk de ontwikkeling van BOG. zelf. Opgroeien is een combinatie van toevalligheden, bewuste en onbewuste keuzes, samenlopen van omstandigheden en ik leg er hier enkele naast elkaar. Deze tekst is een reflectie vanuit mijn perspectief als dramaturg, sinds het begin deel van de groep en de creatieprocessen. Daarnaast ben ik ook een beschouwer die kijkt naar wat BOG. maakt en waarom, hoe we een weg proberen te vinden tussen ideaal en realiteit, welke verbanden dat heeft met andere theatermakers en de wereld waarin we opgroeien. In deze tekst staat er de ene keer ‘we’ en de andere keer ‘ze’. BOG. is een collectie van zes mensen maar ook van vier makers plus twee ondersteuners, waarvan één de ‘ik’ uit deze tekst.

 

Vijf jaar nadat we begonnen met een geheel mensenleven te herstructureren, maken we nu met KID. een voorstelling over volwassenen en kinderen, voor kinderen en volwassenen. We maken twee voorstellingen tegelijkertijd in dezelfde ruimte, gescheiden door een wand. Het is auditief één voorstelling die van twee kanten te bekijken is. De kinderen zitten aan de voorkant en zien een voorstelling waarin spelers verkleed in dierenpakken vertellen hoe de volwassene ruikt en eruit ziet, wat -ie doet en denkt. Aan de achterkant horen de volwassenen wat de spelers zeggen, hoe de kinderen reageren en worden ze geacht mee te helpen de voorstelling gaande te houden door bijvoorbeeld rekwisieten aan te geven en de pauzeliedjes te zingen.

Voor KID. lezen we een boek van de Amerikaanse filosofe Susan Neiman over opgroeien en volwassenheid. Ze beschrijft hoe kinderen geneigd zijn om dat wat hen wordt aangereikt voor waar aan te nemen. Kinderen zijn filosofische optimisten: de wereld wordt steeds begrijpelijker en als we het eeuwige leven hadden zouden we ooit alles kunnen weten. Daarna komt de scepsis, dat ‘typische mengsel van teleurstelling en uitbundigheid’ van de tiener die ontdekt dat de wereld anders is dan ouders en docenten ons hebben aangeleerd (zij weten het net zo min) of dan ze idealiter zouden willen (niet iedereen is eerlijk en rechtvaardig). Na het oneindige vertrouwen van het kind en het permanente wantrouwen van de puber komt het er voor de volwassene op aan om bewust te balanceren tussen die twee. Volwassenheid betekent niet dogmatisch vasthouden aan je idealen en de werkelijkheid ontkennen maar ook niet je idealen opgeven en je neerleggen bij hoe het nu eenmaal gaat.
Hoewel beiden heel verleidelijk zijn en veel voorkomen onder volwassenen getuigen ze wat Neiman betreft niet van volwassenheid. Opgroeien betekent de kloof onder ogen zien tussen hoe je de wereld ervaart enerzijds en hoe je de wereld zou willen zonder de hoop voor je idealen of de realiteit op te geven.

 

Het maken van KID. werpt ook een nieuw licht op de volwassenwording van BOG. zelf. De voorstelling lijkt een fase te markeren in de ontwikkeling van beginnend naar een gevestigd gezelschap. KID. doet denken aan onze eerste voorstelling omdat het ook gaat over menselijke levensfases, met het grote verschil dat BOG. niet meer een groep veelbelovende nieuwe makers is, geen jonge honden. Naast een klein oeuvre van zeven voorstellingen heeft BOG. inmiddels een kantoor met printer, een plan voor de toekomst en dankzij dat plan vier jaar lang subsidie van de Nederlandse overheid. Maakt dat ons als gezelschap volwassen in de saaie zin van het woord? Hoe zorgen we dat we, ondanks dat plan, de toekomst open tegemoet treden en zelf blijven balanceren tussen idealen en realiteit?

Volwassen worden als gezelschap en mens verloopt bij BOG. anders dan gedacht en naar mijn idee wordt dat het best verwoord door hoop. Neiman is niet de enige die dat woord zo nadrukkelijk gebruikt (of valt het mij zo op?). Enkele maanden voor het maken van KID. deelde BOG. inspiratiemateriaal met elkaar. Samen lazen we een essay van Rebecca Solnit dat Benjamin had meegenomen. Solnit schrijft al geruime tijd over uiteenlopende onderwerpen waarbij hoop vaak de achterliggende drijfveer vormt. Haar essays zijn niet alleen geliefd bij BOG. maar bij vrienden, generatiegenoten en niet-generatiegenoten en Woolfs Duisternis dat bij ons op tafel lag, duikt regelmatig op sinds het vorig jaar in het Nederlands is vertaald. Het stuk, dat losjes rond werk van Virginia Woolf en Susan Sontag cirkelt, is een overtuigend pleidooi voor onzekerheid en hoop is inspirerend omdat het nieuwe mogelijkheden opent en laat zien dat er een kloof is tussen denken en doen, tussen ideaal en werkelijkheid maar dat probleem onder ogen durft te zien waardoor het bijna oplost. ‘Wanhoop is een vorm van zekerheid, de zekerheid dat de toekomst weinig zal verschillen van het heden of minder goed zal zijn; wanhoop is een overtuigd geheugen van de toekomst (…) Optimisme is net zo overtuigd van wat er zal gebeuren. Allebei zijn ze redenen om niets te ondernemen. Hoop kan het besef zijn dat we dat geheugen niet hebben en dat de werkelijkheid niet per se overeenkomt met onze plannen.’ Dat mensen het woord hoop zonder schroom gebruiken, zonder dat het zijig en vaag klinkt, stemt hoopvol.

© Jan Rymenants

© d e t h e a t e r m a k e r

TERRA FORM*

TERRA FORM* 2.0

In 2016 werd binnen Transfo Collect in verschillende stadia collectief gewerkt aan TERRA FORM*2.0: in een tijd waar de grond steeds vaker van onder je voeten wordt uitgetrokken gaat Transfo Collect op zoek naar wat nieuwe gemeenschappelijke grond kan inhouden. Na de collectieve voorstelling TERRA FORM* werkten verschillende leden van Transfo Collect in april 2017 aan hun eigen interpretatie van begrippen als ‘biosfeer’, ’terraformation’, ’thuis’ en ‘grond’. Aurelie di Marino was één van de begeleiders. Een deel van het materiaal ontstaan tijdens TERRA FORM* is te zien op Love at First Sight 2017 als TERRA FORM * 2.0.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
17/9/201717:00AntwerpenTroubleyn

2.0

© d e t h e a t e r m a k e r
© deSingel

De Parade van mannen, vrouwen en diegenen die vanuit de verte op vliegen lijken.

De Parade info

is een levende sculptuur van Thomas Verstraeten. Op basis van een zelfverzonnen, maar tevens allesomvattend classificatiesysteem tracht Thomas orde aan te brengen in de chaos van de straat, de stad en bij uitbreiding de wereld.

‘Ik stel me de parade voor als een militair defilé voor de nationale feestdag. Maar in plaats van leopardtanks zijn er bussen en trams, in plaats van para’s en geniesoldaten zijn er straatmuzikanten en brandweermannen, joggers en cricketspelers, junks en hangjongeren, zakenmannen en fashionista’s. De hele stad verzamelt in één beeld, één sculptuur van mensen. In mijn parade lopen geen helden, neen, het zijn mensen zoals u en ik, geplukt van de straat, te voet en op de fiets. Er heerst een soort van ingehouden vreugde want alles en iedereen heeft een plaats. Elk onderdeel heeft een eigen compositie. Op een tribune langs het parcours beeld ik me in dat het publiek zit te kijken naar de voorbijtrekkende stad, in al zijn volheid en al zijn diversiteit. Het is als een prachtige luchtspiegeling, een breekbare utopie.’

De parade is een werk van Thomas Verstraeten met inwoners van de Stad Antwerpen,
geproduceerd door d e t h e a t e r m a k e r, DeSingel en Het Bos.

Een video-installatie van de parade, die Thomas samen met geluidskunstenaar Senjan Jansen maakte, is van 7 tot en met 23 oktober gratis te bezoeken in de Cruise Terminal aan de Ernest van Dijkkaai in Antwerpen, in het kader van het Barokjaar.

speeldata

© Tom Koppens

De mooiste dingen ontstaan in gesprek met anderen

Thomas vertelt over zijn eerstvolgende project, een parade waarin hij grip probeert te krijgen op de realiteit door een ordening aan te brengen in de werkelijkheid, de chaos van de stad. ‘Het moet een levende sculptuur worden waarin alles, op alle mogelijke manieren, in verschillende categorieën geordend wordt.’ ‘Alles?’ vraag ik. ‘Alles’, knikt hij en hij kijkt om zich heen. ‘Verkeersborden, banken, vuilbakken, brievenbussen. Ratten, konijnen van het stadspark, katten, honden met hun baasjes. Bussen, trams, mensen met een Aldi-zak, mensen met een zak van Delhaize, mensen met kinderwagens, Joden, Marokkanen in chique BMW’s, schoolklassen, advocaten, zakenmannen in pak, kunstenaars sjofel op de fiets. Alles.’

In het boek Het wilde denken van Claude Levi-Strauss las hij hoe het wetenschappelijke, westerse denken naast het wilde, meer associatieve denken kan worden geplaatst. ‘Levi-Strauss schrijft over inheemse volkeren die veel meer taxonomieën hebben voor bepaalde plantensoorten dan de westerse, zogezegd objectieve indeling. Er zijn altijd andere indelingen mogelijk.  Maar het is ook een onmogelijke opdracht om alles een plek te geven. Je kunt net zoveel categorieën maken als er mensen, dingen en dieren zijn. Ik las ook eens dat in de nationale parade van Congo, naast de tanks en het legermaterieel, ook de vuilniswagens meerijden. Dat vind ik supergoed, dat zij er ook bij horen.’
Zijn blik wordt plots gevangen door twee jongetjes die vlak langs ons rijden met grote gele fietshelmen op hun kop.
‘Zag je dat?’

Thomas’ blik doet me denken aan een artikel van Georges Perec:

Hoe moeten we spreken over de gewone dingen, of liever, hoe komen we ze op het spoor, hoe krijgen we ze te pakken, hoe rukken we ze los uit het slijk waarin ze vastzitten, hoe geven we ze een betekenis, een taal — zodat ze eindelijk terug spreken over wat is, over wat wij zijn.

 

Thomas: ‘Ik heb het gevoel dat ik als kunstenaar en met FC Bergman deel uitmaak van een generatie die alles door elkaar laat lopen, voor wie de grenzen tussen disciplines irrelevant zijn geworden. Net als het onderscheid tussen vorm en inhoud. Ik vind het lastig wanneer mensen in het kijken naar de voorstellingen van FC Bergman dat onderscheid proberen te maken.’ Desalniettemin biedt de context van beeldende kunst Thomas weer andere mogelijkheden dan de theaterzaal. Hij verwijst naar een essay van Bart Verschaffel waarin theatraliteit niet wordt uitgelegd als het creëren van een fictie, maar het idealiseren van tijd en ruimte. ‘Het gaat niet om het creëren van een nieuwe werkelijkheid maar van een gespeelde, verhevigde werkelijkheid.’

 

Kort geleden toonde Thomas zijn werk Re-enactments: seekers of fame and fortune in Extra City. Het is een serie performances waarin hij straatmuzikanten en bedelaars naspeelt die hij eerder in Brussel en Antwerpen had gezien, zo exact mogelijk, tot in alle details: de kleding, jassen, mutsen, schoenen, de bewegingen, de mimiek, de woorden. Levensechte personages die, nagespeeld door een acteur in een tentoonstellingsruimte, veranderden in fictieve figuren. Echter, zijn de acts in eerste instantie niet ook al fictief? Ze zijn toch ook voorbereid, de bedelaars hebben ervoor gekozen om die jas aan te trekken, om het petje voor geld op die manier op de grond te leggen. ‘Maar het is een fictie waar niemand naar kijkt, en is het dan nog wel fictie? Als ik hun voorstellingen van de straat naar de scène verplaats, met een acteur die het dan exact naspeelt, hoe zit dat? Kan ik door dat na te spelen tot een nieuwe essentie komen, of mensen laten weten dat het wel belangrijk is om daar naar te kijken?’ De tentoonstellingsruimte en de onbaatzuchtige relatie tussen het werk en de toeschouwer zijn hiervoor essentieel. ‘Ik maak er natuurlijk ook een totaal kunstmatige situatie van, want op straat passeren de mensen, maar in een galerie niet meer, en blijven ze staan. Dat maakt het tot iets heel raar en confronterend, ook naar dat publiek toe. Het problematiseert de situatie waarin de toeschouwer zich bevindt. Dat kun je moeilijk binnen een theater doen omdat je dan mensen op een tribune zet.’

Thomas bladert in de map met ideeën en wijst op een tekening. ‘Dit is iets dat na de parade moet komen. Ik was in Parijs en zag een koppel op straat staan naast een parkeermeter. De vrouw was heel diep aan het huilen in de armen van die man, en die man keek recht in mijn ogen, uitdrukkingsloos. Ik vond dat van zo’n onversneden emotie, zo theatraal en tegelijkertijd zo klein en herkenbaar. De kleinheid ervan vind ik diep ontroerend. Na die parade moet ik ergens één of twee maanden gaan staan met een vrouw in mijn armen die huilt terwijl ik rechtdoor kijk. Het is klein maar ook groot, doordat het uitgestrekt is in tijd.’

 

  • – Fragment uit een gesprek met Thomas Verstraeten opgetekend door Roos Euwe, juni 2015
© AFREUX

Performing the self - the interview

Onderzoek Enrica Camporesi & Elena Mazzi

© d e t h e a t e r m a k e r

Performing the self

Performing the self

At Mestizo Arts Festival 2016 Enrica Camporesi and Elena Mazzi showed the first draft of their text-based performance Performing the self – the interview.

In 2017 they are developing their performance with the help and support of Mestizo Arts Festival, schrijfatelier Theater Zuidpool, Rataplan, De Vooruit, Fonds voor Talentsontwikkeling Stad Antwerpen, Thalie Art Foundation, Musumeci Contemporary and d e t h e a t e r m a k e r.

Performing the self – the interview is an intimate dialogue about trust, credibility, mutual expectations and to show your own truth.

Welcome.
This is an open inquiry about the implicit value of credibility in the making of our decisions.

(pause)

Would you consider the following questions and reflect on how much trust would you need to let someone take care of your kid for an hour? Or to give someone a job as an office cleaner? How do you establish if someone is credible enough (and how enough is “enough”) to get the keys of your house? To drive your car? To be chosen as your psychologist? Is a credible person a woman who lies about her age? A teenager who hides the fact of being adopted? A man who pays a fortune to a forger for a fake new passport?

Every day we calibrate our trust, we weigh it carefully or rather instinctively to get to the conclusion. A conclusion. This instinctive process is an ancestral remnant which is fundamental to our survival. Why should we doubt it?

(pause)

But can we always trust in trust? How can someone try to take a distance from such a rooted and essential mechanism of judgment? Why should we struggle to achieve neutrality in the evaluation of another human being?

SCENE 1

(Shutter opens in retro-projection. Acid yellowish light. On proscenium, long and high curtain from wall to wall hides what happens on stage. The audience sees only sharp shadows on the screen. On stage a woman – P.O. – is sitting at a table, waiting for someone. Somewhere behind, a man – A.S. – quotes a poem)

لكنّ للذكرى يدان خفيفتان

تهيّجان الأرض بالحمّى

و للذكرى

روائح زهرةٍ ليليّةٍ

تبكي

و توقظ في دم المنفيّ حاجته إلى الإنشاد

كوني مرتقى شجني أجد زمني

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
7/10/201711:30BrusselThalielab
8/10/201711:30BrusselThalielab
21/10/201720:00AntwerpenRataplan
29/11/201720:00GentVictoria Deluxe

© Enrica Camporesi

As long as I am... I'm not...

As long as I am info

Paola Madrid en Citlatti Avalos, twee danseressen uit Mexico, opgeleid op dezelfde dansschool, ontmoeten elkaar in een gestructureerde improvisatie. Vanuit hun eigen ervaringen, dromen, verwachtingen en benadering, zoeken ze naar een gezamenlijke taal.

Hun onderzoek As long as I am… I’m not werd getoond om Mestizo Arts Festival 2016 en wordt in 2017 voorgezet met steun van de Pianofabriek, MAF en d e t h e a t e r m a k e r met toonmomenten tijdens BOSDANS. Op Mestizo Arts Festival 2017 presenteren Paola en Citlatti allebei een solo: Citlatti presenteert haar werk tijdens een work-in-progress op 17 oktober en Paola op 22 oktober.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
17/10/201716:30AntwerpenArenberg
22/10/201714:00AntwerpenRataplan

© d e t h e a t e r m a k e r
© Het Bos
© d e t h e a t e r m a k e r

TINKLING I

Tinkling info

“Door het zien van deze video raakte ik gefascineerd door tinikling, een traditionele Filipijnse dans ontstaan is tijdens de Spaanse kolonisatie (1530-1821). De naam tinikling verwijst naar ‘tikling-like’. Een tikling is een lokale Filipijnse vogel waarvan de elegantie in combinatie met de pijlsnelle voetbewegingen nagebootst wordt in de dans. Het speelse karakter en de snelle scherpte leunen heel dicht aan bij mijn werk. De spanning in eenvoudige regels onderzoek ik al een tijd en vind ik terug in deze traditionele dans.”

Tinkling I is een voorstelling van Talitha De Decker gedanst door Evelyne Rossie en Mohamed Boujarra met muziek van Benjamien Lycke.

De première is voorzien in september 2017 tijdens Love at First Sight.
Tinkling I wordt gerepeteerd bij Les Ballets C de la B, KAAP en Troubleyn/Jan Fabre
en gemaakt met steun van de t h e a t e r m a k e r en De Brakke Grond. .

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
13/9/201720:30AntwerpenTroubleyn
14/9/201720:30AntwerpenTroubleyn
4/10/201720:00TilburgDe NWE Vorst
12/10/201720:30BruggeKAAP
11/1/201820:30HalleCC Vondel
16/2/201820:00AmsterdamDe Brakke Grond
17/2/201820:00AmsterdamDe Brakke Grond
24/5/2018RotterdamOperadagen Rotterdam

© WANNES CRÉ
© FERRE
© d e t h e a t e r m a k e r

Galileo

Galileo tekst 2

Het heelal heeft ooit van de ene op de andere dag zijn middelpunt verloren.
‘s Avonds had het er nog één, ’s ochtends ontelbaar veel.
Ferre & Louis onderzoeken in Galileo een man die dacht dat het anders kon.
Alom verheerlijkte waarheden worden op de schouder getikt. Waar nooit aan getwijfeld werd, daar wordt nu aan getwijfeld. Oef. Ferre & Louis geloven in het doen. Zij geloven in het begin. In het doen ligt het begin.

van & met Ferre Marnef & Louis Janssens (Desnor)
coaching Peter Seynaeve
productie CAMPO & d e t h e a t e r m a k e r ism KASK DRAMA
met dank aan Bauke Lievens, Mieja Hollevoet, Tom Engels, Elsemieke Scholte, Pol Heyvaert, Helen & Simon, Zuidpool, KAAP, Les ballets C de la B & Troubleyn/Laboratorium

 

Zie ook hun eigen website

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
18/5/201720:30GentCampo
19/5/201720:30GentCampo
20/5/201720:30GentCampo
13/9/2017AntwerpenLove at First Sight
14/9/2017AntwerpenLove at First Sight
15/9/2017AntwerpenLove at First Sight
16/9/2017AntwerpenLove at First Sight
14/10/201722:00BruggeKAAP
29/11/201721:00AmsterdamFrascati
30/11/201721:00AmsterdamFrascati
14/4/201821:00UtrechtTWEETAKT festival
28/4/2018Menen CC De Steiger Menen
15/12/2018OostendeCC De Grote Post
26/4/201920:00Kortrijk Schouwburg Kortrijk
27/4/201920:00WilrijkCC De Kern

© Danny Depréz
© FERRE
© deSingel
© d e t h e a t e r m a k e r

Het Momentum van Bouge B.

Momentum 2017 info

BOUGE B bundelde de krachten met d e t h e a t e r m a k e r, werkplaats voor jong theatertalent, om u te trakteren op een eigenzinnige nacht vol dans, performance, theater, muziek, meditatie, ritueel en feest.  Het belooft een lange nacht te worden die ons collectief wil verleiden op zoek te gaan naar een nieuw begin en dit samen te vieren.  Want hier gaat het om tijdens Momentum: nieuwe verbeelding, ongekende magie, een andere ervaring van samen-zijn.
Van ’s avonds zeven tot middernacht wandel je door het gebouw. De wandeling leidt naar alle mogelijke plekken en hoeken in deSingel, naar boven, beneden en naar buiten. En brengt je van intiem naar speels, van licht naar donker, van rauw naar kwetsbaar, van lokaal naar wereldwijd. Als bezoeker volg je de artiesten in de gangen, ga je zélf op zoek of loop je toevallig een performer tegen het lijf.
In de Artiestenfoyer, waar iedereen uiteindelijk rond middernacht bijeen komt, is er tot in de vroege uren feest, met een optreden van de Syrische muzikant en cultheld Omar Souleyman, een DJ set van de Estse choreografe Krõõt Juurak én special acts op de dansvloer.  Deze lange nacht werd mede-gecureerd door Amanda Piña, Mexicaans-Chileense choreografe en mede-vormgegeven door K.A.S.K. Drama Studente Rosie Sommers.

19 >  24 uur
Rosie Sommers, Emile Lagarde, Ezra Fieremans, Marieke de Zwaan en friends begeleiden u doorheen de nacht. Rosie Sommers is één van de creatieve breinen achter deze nacht.
Tuur Marinus, choreograaf opgeleid aan P.A.R.T.S., brengt de foto­boeken van Eadweard Muybridge tot leven met studenten dans van het Conservatorium. Iconische fotoreeksen als ‘De springende kat’ of ‘De vliegende duif’ worden fysiek vertaald. Beweging en verstilling ontmoeten elkaar.
Veza Vernandez & Christina Maria Lederhaas, performance­kunstenaars uit Oostenrijk, creëren én slopen zichtbare en onzichtbare muren als een daad van verzet en bevrijding. Belgische première
Michiel Vandevelde, choreograaf en danser opgeleid aan P.A.R.T.S., kannibaliseert in ‘21st Century’ reclamefilmpjes, videoclips en het No-Manifesto van Yvonne Rainer, samen met studenten drama van het Conservatorium.
Simon Van Schuylenbergh, K.A.S.K. Drama Student, brengt solo samen met vijf zebra’s. De performance is het resultaat van een onderzoek naar ruimte enerzijds, en de relatie mens-dier anderzijds.
Amanda Piña en Linda Samaraweerová dansen tussen dier en mens, vriend en vijand, het vreemde en het bekende.  Deze performance is een fragment uit een nieuwe creatie die volgend seizoen in deSingel in première gaat. Met live muziek van Christian Müller.
Talitha De Decker en jongeren in een levende installatie achter glas. Talitha De Decker kan u kennen van de dansvoorstelling SNAP op Theater Aan Zee. In 2010 richtte Talitha De Dansschool Movimento op die intussen meer dan 250 leerlingen telt.
Magda Tothova &  Paul Philipp Heinze, Slovaaks beeldend kunstenares en Duitse installatie- en geluidsartiest, met zelfgemaakte dia’s en geïmpro­viseerde sound­scapes. Hier wacht u de schoon­heid van planten, mineralen en abstracte vormen. Zittend of liggend kijken en luisteren. Belgische première
Kinga Jaczewska, choreografe opgeleid aan P.A.R.T.S. interesseert zich voor de manier waarop we tijd, beweging en stilte ervaren. Onder de titel ‘Grey’ toont ze nu de resultaten van haar onderzoek naar continue beweging. Samen met de dansers Meri Pujanpaa, Emmi Vaisanen en Jonas Vandekerckhove.
Veza Maria Fernandez Ramos & Christina Maria Lederhaas, Oostenrijks choreografe, brengt een intiem ritueel: Veza or Patience will bring you roses.  Geïnspireerd door het oeuvre van de schrijfster Veza Canetti. Belgische première
Benjamin OpdeBeeck & Elena Doratiotto, acteurs bij Theater Antigone, spelen Kafka’s Aap. Benjamin Opdebeeck maakt ook deel uit van het spelerscollectief K.A.K.. In ‘verslag voor een academie’ komt een gewezen aap ons vertellen hoe hij mens is geworden.
Veronika Zott & Gloria Damijan, choreografe en muzikante uit Oostenrijk, brengen een performance in de tuin waarin de hoofdrol is weggelegd voor planten. Belgische première
Orphan Fairytale & grafisch vormgever Gerard Leysen met een concert in een hand­-ge­maakte scenografie. Orphan Fairytale is een solo-muziekproject van Eva Van Deuren, Gerard Leysen is mede-oprichter en vormgever binnen beeldfabriek Afreux.
K.A.K., het spelerscollectief De Koekelbergse Alliantie Knutselaars, neemt u mee op Safari. Het collectief, bestaande uit zestien theatermakers, werkt geregeld aan theaterprojecten op locatie in Molenbeek/Brussel.
Simon Van Schuylenbergh & Siska Baeck dansen een duet op de oprijlaan met orgel. Simon Van Schuylenbergh is master student K.A.S.K. drama, en Siska Baeck, master student filosofie.

24 uur >  3.30 uur
Omar Souleyman, Syrisch muzikant en cultheld met een concert in de tuin van deSingel. Traditionele muziek uit het Midden-Oosten ontmoet acid house ontmoet hedendaagse performance ontmoet ritueel.
Krõõt Juurak, Estse choreografe, draait plaatjes. Ze bracht een solo op de eerste editie van BOUGE B en transformeert voor de gelegenheid in dé DJ.
Gilles Polet, verandert in een fabeldier, de Simurgh.  Gilles Polet kent u misschien als danser bij Jan Fabre, oa ook in Mount Olympus.
Yusimi Moya Rodriguez uit Cuba danst een wilde Oyá op de dansvloer.

© d e t h e a t e r m a k e r
© WANNES CRÉ
© deSingel
© d e t h e a t e r m a k e r

Bos

Bosdans info

Op de dag van de Dans werd er gedanst in Het Bos. Vanuit d e t h e a t e r m a k e r deden mee: Paola Madrid & Citlalli Avalos met ‘As long as I am … I’m not’ klik hier
Simon Van Schuylenbergh & Siska Baeck met ‘if you please and other gestures’ klik hier

dans 2017

© Het Bos
© Het Bos

Klepperkes 2017

Klepperkes

 

 

Van 18 mei tot 15 juni 2017 vindt de vierde editie van De Klepperkes plaats, het kleine coole broertje van de Antwerpse Kleppers. Alle voorstellingen spelen in de Arenbergschouwburg en kosten 8 euro, tickets en alle praktische informatie zijn hier te vinden.

Vanuit d e t h e a t e r m a k e r doen mee:
Alexia Leysen & BRUT met My life with the Tree
Louis Janssens met Ouvertures

 

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
13/5/2017AntwerpenArenberg

© d e t h e a t e r m a k e r
© De Arenberg
© d e t h e a t e r m a k e r
© WANNES CRÉ

Ont- moeten

Ont-moeten info

Danseres en choreografe Nelle Hens doet dit jaar onderzoek naar ont-moeten en ontmoeten: pas wanneer we onszelf ont-moet hebben, zijn we in staat de ander te ontmoeten. Een woordspelletje waarin een fundamentele verschuiving schuilt.

Hoe kunnen we afstappen van een uiterlijke vorm en van wat zou ‘moeten’ zijn? Hoe kan je in deze ‘sfeer’ mensen ontmoeten en een ander soort van samenwerking of betrokkenheid creëren? Hoe belichaam ik die waarde en vertaal ik het in dans? De vragen vormen de leidraad voor mijn onderzoek en de mogelijke antwoorden het vertrekpunt om te experimenten met mijn eigen artistieke taal als maker.

Deel van dit onderzoek is onder meer de driedaagse meditatie workshop die Nelle geeft in het kader van Het MOMENTUM van Bouge B op 25 maart 2017. Op 22 oktober 2017 geeft Nelle een lezing performance in Het Bos als afsluiting van haar onderzoek.

 

Nelle kreeg artistieke begeleiding van Rasa Alksnyte,
financiële steun van de Vlaamse Overheid en d e t h e a t e r m a k e r en steun van Het Bos en C-TAKT.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
22/10/201714:00AntwerpenHet Bos
1/1/1970

© FERRE
© d e t h e a t e r m a k e r

aap

AAP info

In de wetenschappelijke wereld wordt het menselijk bewustzijn wel eens “the hard problem” genoemd. We weten wel dat we bewustzijn hebben maar kunnen niet exact bepalen waar het zich bevindt, hoe het tot stand komt of zelfs waarom we het nodig zouden hebben. Het onderzoek naar het bewustzijn lijkt wel het ultieme strijdtoneel tussen een materialistische en spirituele zienswijze van de werkelijkheid te worden. Het zou toch, hoewel poëtisch, vreselijk frustrerend zijn mochten we er als mensensoort achter komen dat het enige dat we niet kunnen begrijpen onze eigen geest blijkt te zijn. Misschien kan een aap wat duidelijkheid scheppen.

 

aap is een voorstelling van en door Benjamin Opdebeeck en Eléna Doratiotto gebaseerd op Franz Kafka’s verhaal Verslag voor een academie (1919). aap werd gemaakt in Benjamins garagetheater in Mechelen, met artistiek advies van Aurelie di Marino, in coproductie met workspacebrussels, d e t h e a t e r m a k e r en Theater Antigone en met dank aan Eline Kuppens, Tom Hendrickx, Yuni Mahieu en Jannis Arfeuille.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
27/1/2017MechelenHoogstraat 3
28/1/2017MechelenHoogstraat 3
29/1/2017MechelenHoogstraat 3
3/2/2017MechelenHoogstraat 3
4/2/2017MechelenHoogstraat 3
4/3/2017BrusselRecyclart
25/3/2017AntwerpendeSingel
22/3/201819:15KortrijkAntigone
22/3/201821:15KortrijkAntigone
24/3/201819:15KortrijkAntigone
24/3/201821:15KortrijkAntigone
25/3/201819:15KortrijkAntigone
25/3/201821:15KortrijkAntigone

© d e t h e a t e r m a k e r
© FERRE

ALL.

ALL. info

Voor haar nieuwe werk ALL. (2018) werkt Lisa Verbelen dit jaar o.a. een maand in Beiroet, Libanon. ALL. is na ONE. een nieuw onderzoek naar de relatie tussen de klank en vorm van muziek, dit keer rondom chaos, structuur en complexiteit. Lisa verdiept zich momenteel in de chaostheorie.

De chaostheorie blijkt verrassend goed bij mijn werk (en dat van BOG.) te passen, en leert me om nog meer in twijfel te trekken en van perspectief te wisselen en uit te zoomen. Het is inspirerend te bedenken dat uit chaos orde kan komen, dat chaos niet alleen een eindpunt is maar ook een begin.

Beiroet, een andere wereld, een andere structuur, chaos ook. Kijkend naar al deze andere regels en gewoontes en onbevattelijkheden kan ik goed denkstappen maken voor het begin van het denkproces van ALL.. Ik ver-werkte alles wat ik in de stad zag in een soort open residentieplek aan een bureautje in een oud half inzakkend Libanees huis, of op een terras met de plaatselijke kat op schoot, of ergens waar je een vergezicht hebt, voor overzicht.

© FERRE
© Marlies Tack

Onderzoek Marlies

nieuwe creatie Marlies info

Marlies Tack graaft in haar eigen familiegeschiedenis en onderzoekt het nut van het verleden.

Op 26 januari 1943 wordt Marlies’ grootvader opgeroepen als dwangarbeider om gedwongen te gaan werken in Duitsland tijdens WOII. Haar grootmoeder beslist, als jonge bruid, om mee te gaan. Beiden worden tewerkgesteld in de Junkersfabriek in Schönebeck, in de omgeving van Maagdenburg, 150 km van Berlijn.

Op 22 augustus 2016 vertrekt Marlies op reis met haar vader.

Ondertussen komt een verhaal van drie generaties naast elkaar te liggen. Elk met een andere kijk op het verleden.

31 december 1998
Ik begon met dagboek-schrijven in 1945.  Sindsdien vullen honderden bladzijden verscheidene mappen. Niet zeldzaam waren de keren dat ik me afvroeg: waarom eigenlijk?
Dikwijls heb ik gedacht ermee te stoppen, een paar uur later of s ‘anderdaags was ik weer vlijtig aan het schrijven. Ook nu heb ik weer geaarzeld en ook nu ben ik aan een nieuwe pagina begonnen…

Er staat niets in dat we niet mogen weten
Er staat niets in dat je niet verwacht
Er staat ook niets in dat choqueert
Er staat wel heel veel in dat we zelf niet meer weten
Dat we zijn vergeten.

6 maart 1945
8.00 alarm. Er komen geweldig veel vliegers over.
Overal waren ze.

12 maart 1945
8.15, vooralarm. Alles blijft stil.

17 maart 1945
11u vooralarm, 14.45 alarm.

19 maart 1945
4.30 vooralarm, 5.00 alarm.
Ze nemen weer Maagdenburg onder handen. Een kilometer van hier vallen er bommen, juist achter de springstoffabriek, op een brouwerij die bijna totaal uitbrand. Ik heb natuurlijk van dit alles weer niets gewaar geworden omdat ik meer dan 300 meter onder de grond zat. Mijn vrouwke heeft des te meer schrik doorstaan.

20 maart 1945
9.15 vooralarm, 9.50 alarm
Er zijn veel vliegers overgekomen maar toch is er niets gebeurd.

26 maart 1945
10.45 klein alarm, ja dat is een nieuwe uitdrukking voor vooralarm, die hier nu ingevoerd is. Dus hebben we nu klein alarm en groot alarm.

30 maart 1945
6.45  klein alarm, 8.00 groot alarm
Er komen geweldig veel vliegers over en den ganse tijd zat ik op den trein tussen Eckendorf en Eggerdorf waar den trein blijven stilstaan was tot het alarm sloeg. Uiteindelijk mag ik te voet gaan, want door het alarm reed de trein niet meer verder. Om twaalf uur kom ik aan in Schönebeck en is het tijd om te gaan slapen.

31 maart 1945
Deze maand hebben we zomaar 44 keer klein alarm en 46 keer groot alarm!

Ik wil daar naartoe gaan omdat ik dat moet zien.
We zullen met de trein en met de fiets gaan.
Dan kunnen we overal geraken.
We zouden op één kamer slapen
Maar ik heb duidelijk gezegd aan die madam van ’t hotel.
Twee aparte bedden!
Het is een reis met mijn vader.

© FERRE

Onderzoek Judith

Nieuw Judith info

In de zomer van 2017 is Judith de Joode een ruime maand in Montréal, Canada om te schrijven, wandelingen te maken en onderzoek in het gebied van ontwaken, waken, slapen, zien.

De roman Een man die slaapt van Georges Perec, waarin een jonge man probeert niets meer te voelen is één van de inspiratiebronnen. Daarnaast ligt ook De Autonauten van de Kosmosnelweg van Julio Cortazar en Carol Dunlop waarin ze hun avonturen op elke parkeerplaats tussen Parijs en Marseille minutieus hebben vastgelegd.

Judith doet dit onderzoek binnen BOG.  met steun van d e t h e a t e r m a k e r.
Toonmomenten zijn voorzien in 2018.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© d e t h e a t e r m a k e r

 

 

 

 

Tijdens het Momentum van Bouge B organiseerde K.A.K. een safari in de rode zaal van De Singel. De Safari werd voor het eerst uitgevoerd tijdens het K.A.K. onderzoeksproject Agence de Voyage in 2016, Molenbeek. In de winter van 2017 / 2018 werkt K.A.K. in Club Cultural Matienzo in Buenos Aires, Argentinië aan een Safari performance en installatie.  

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
25/3/201719:00AntwerpenDesingel
28/12/2017Buenos AiresClub Cultural Matienzo
29/11/2017Buenos AiresClub Cultural Matienzo
16/1/2018Buenos AiresClub Cultural Matienzo
© d e t h e a t e r m a k e r

 

 

© WANNES CRÉ
© WANNES CRÉ

K.A.K.TV

KAKTV info

Heel België komt naar de Heyvaertwijk in Molenbeek om naar het enige televisietoestel van het dorp te kijken. Om theater te zien dat de massamedia binnenstebuiten keert. Om live publiek te zijn in een televisieshow. Om vanuit de televisiestudio te ontdekken hoe KAKTV een beeld van een wereld in elkaar knutselt. En om te zien wat er buiten beeld gebeurt terwijl er een documentaire over pinguïns wordt opgenomen.

Met KAKTV (Voorzien zomer 2018) bouwt K.A.K. een vrai faux televisiestudio met het onmogelijke doel om een televisieavond te creëren die een beeld moet opleveren van de wereld waarin we leven. Wat zouden we willen dat er op televisie komt, maar komt er nooit op – omdat bijvoorbeeld de spreektijd van een belangwekkende spreker even kort moet zijn als die van een komiek of een acteur in een ludiek programma?

KAKTV is voorzien in 2018, Liverpoolstraat 24, Molenbeek.
Op 16 juni 2017 is er fin d’atelier festive / een feestelijke afsluiting van een eerste onderzoeksperiode in het atelier.

© WANNES CRÉ
© FERRE
© Leo van Velzen

OER.

OER. info

OER. is een ode aan alles wat er is en een oefening dit alles direct te ervaren.
De rat. Het moment. Het gele balletje.
BOG. doet een oefening in horen, zien, voelen, bewegen. In niet nadenken, niet interpreteren, niet begrijpen, niet spreken.
Met OER. waagt BOG. zich aan een uitputtingsslag op het ritme van een slagwerker.

 

van en door Judith de Joode, Benjamin Moen, Sanne Vanderbruggen, Lisa Verbelen
eindregie Erik Whien muziek Lucas Kramer
dramaturgie Roos Euwe productie / zakelijk leiding Anne Baltus
co-productie d e t h e a t e r m a k e r, De Brakke Grond, Het Zuidelijk Toneel
première 11 juni 2016 op Oerol, Terschelling

een oefening

© d e t h e a t e r m a k e r

Ouvertures

ouvertures info

Louis Janssens heeft een solo gemaakt en danst beginnen.
Meerdere beginnen. Mogelijkheden. Verschillende mogelijkheden.
In de hoop dat hij zo ergens terecht komt.
Hij danst op Ouvertures van onder meer Shostakovich, Bach, Bernstein en Rossini.
Het is enkel hij en die muziek in een lege ruimte
plus de poging een solo te maken over proberen. Over beginnen.
En over proberen steeds opnieuw te beginnen.

 

van en met Louis Janssens. met heel veel dank aan Ferre Marnef, Peter Seynaeve, Fabrice Delecluse, Bauke Lievens, Roos Euwe, Mitch Van Landeghem, Talitha De Decker, Xandry van den Besselaar, d e t h e a t e r m a k e r, KASK DRAMA, CAMPO, Het Bos & De Studio

 

Ouvertures was behalve onderzoek ook afstudeerdproject van Louis Janssens aan het KASK en speelde vanaf 8 juni 2016

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
15/5/201613:00AntwerpenHet Bos
8/6/2016GentKASK
24/6/2016AntwerpenDE STUDIO
25/6/2016AntwerpenDE STUDIO
13/4/201720:30UtrechtTweetakt
1/6/201720:30AntwerpenKlepperkes
2/6/201720:30AntwerpenKlepperkes

© FERRE
© d e t h e a t e r m a k e r

solo with zebra

Solo with Zebra info

Onder de noemer zebra maakte Simon de afgelopen drie jaar verschillende solo’s en acties vergezeld door één of meerdere zebra’s gemaakt uit papier-marché. In solo with zebra gaat Simon verder op zoek naar de relatie tussen zichzelf, de ander en de ruimte.

Tijdens de repetities in februari 2017 schreef hij:

Maybe on this moment the solo potentially exists for a brief moment as a duet, or at least as a relation? Less alone. I want to use theatre more as a place where we ask ourselves the question how we can relate to each other in a different way please.

zie ook Simons eigen website hier

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
9/3/201720:00GentNTG Minnemeers
10/3/201720:00GentNTG Minnemeers
11/3/201720:00GentNTG Minnemeers
25/3/201719:00AntwerpendeSingel

© Louise Degraeve
© d e t h e a t e r m a k e r

Bos

Bosdans info

Op zondag 13 mei 2016 wordt er gedanst in Het Bos. 
Louis Janssens danst beginnen in Ouvertures
Simon Van Schuylenbergh & Siska Baeck dansen mogelijkheden in Self.ocean, 
Roos Euwe heeft een tekst gevonden en geeft die aan het publiek. 

dans 2016

Merce Cunningham in space, time and dance (1952)
© Roos Euwe/ d e t h e a t e r m a k e r
© Alexia Leysen

My Life with the Tree

My life with the tree info

is een ode aan het mooiste en tegelijk meest tragische mechanisme in de mens. Want iets willen: dat is wat het leven voedt en vooruit stuwt. Het maakt dat je dromen hebt, dat je steeds opnieuw je horizonten kan verruimen. Maar hoeveel mag er sneuvelen om je doel te bereiken? En wat als je, na een weg vol vallen en opstaan, gewoon hebt wat je dacht te willen?

My Life with the Tree wordt gespeeld door Geert Belpaeme in een regie van Alexia Leysen.

De voorstelling ging in 2016 première op Love at First Sight . In 2017 werkt Alexia nog verder en presenteert op Festival Cement en de Klepperkes.
Info is ook te vinden op de website van BRUT.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
16/9/201622:30AntwerpenDESTUDIO
26/3/201717:00‘s-HertogenboschFestival Cement
27/5/201720:15AntwerpenArenberg
9/5/201920:00Geel CC de Werft
10/5/201920:00Antwerpen Villanella

© Kurt van der Elst
© FERRE

De Bacchanten

Bacchanten

Het is crisis.
Oorlog.

Een nieuw geloof dient zich aan: een nieuwe manier van zien, bewegen, denken, spreken en spelen.
We klampen ons al zoekende vast aan stemmen die veiligheid, geluk en vrijheid propa-geren, maar de manier waarop deze veiligheid, dit geluk en deze vrijheid worden gewaarborgd, is er één van opsluiten en uitsluiten. DE BACCHANTEN laat een strijd zien tussen orde en chaos, tussen een cultus en een koning, tussen culturen, tussen fami-lies, tussen een neef en een neef, tussen mensen.
We zien vier jonge spelers een hedendaagse vertaalslag maken van riten, geloof en vie-ring. Wie is onze Dionysos? Wat is onze roes?
Een poging geen oordeel te vellen, een poging vragen te stellen.
Een poging een verhaal te vertellen dat de brute strijd tussen verschillende waarheden overstijgt. Een viering als masker voor de innerlijke onrust.

‘Want waar het om gaat is dit: niet dat de mythe terugverwijst naar een oorspronkelijke gebeurtenis, die door de fantasie bewerkt is terwijl hij door het collectieve geheugen gleed,
maar dat hij verwijst naar iets dat nog zal gebeuren, dat moet gebeuren. Mythe zal realiteit worden, hoe sceptisch we ook zijn.’
Julian Barnes uit Een geschiedenis van de wereld in 10 1/2 hoofdstukken.

concept, tekst: le Mouton Noir | spel: Evgenia Brendes, Khadija El Kharraz Alami, Scarlet Tummers, Bas Zemering | vormgeving: Rosa Schützendorf | coproductie: C-mine, De Brakke Grond, Kunstenwerkplaats Pianofabriek, Productiehuis Rotter-dam, d e t h e a t e r m a k e r, deBuren en Via Zuid | met steun van: Janivo Stichting, Amsterdams Fonds voor de Kunst | leermeesters: Lotte van den Berg, Jeroen De Man, Frank Vercruysse

 

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
6/5/2016GenkC mine
7/5/2016GenkC mine
17/5/2016AmsterdamBrakke Grond
18/5/2016AmsterdamBrakke Grond
19/5/2016AntwerpenMonty
22/9/2016Den HaagTheater aan het Spui
27/9/2016UtrechtTheater Kikker
28/9/2016UtrechtTheater Kikker
29/9/2016UtrechtTheater Kikker
7/10/2016RotterdamProductiehuis Rotterdam
8/10/2016RotterdamProductiehuis Rotterdam
21/10/2016Leiden Ins Blau
1/1/1970

© Le Mouton Noir
© De Arenberg

Klepperkes 2016 beeld (#BOS)

 

 

 

Klepperkes #BOS

Klepperkes Bookers & Hookers

Klepperkes 2016 (BOOKERS & HOOKERS)

 

 

 

© d e t h e a t e r m a k e r

Love at First Sight 2016

Love at First Sight

een festival met werk van (nieuwe) artiesten
op diverse plekken in hartje Antwerpen
samengesteld door een tijdelijke alliantie van
Arenberg, De Studio, d e t h e a t e r m a k e r,
Monty, Toneelhuis, Troubleyn / Jan Fabre en Zuidpool.

Zie ook de Love website

 

Op de eerste editie van 13 – 18 september 2016
doen vanuit d e t h e a t e r m a k e r mee:
My Life with the Tree van Alexia Leysen

DE BACCHANTEN van Le Mouton Noir

Bάκχαι van RITCS / HKU / Abbatoir Fermé / NONA

 

 

© d e t h e a t e r m a k e r

GONDWANA

Gondwana Flyer info

 

 

                                                         Onder constructie

© Aurelie Di Marino
© WANNES CRÉ
© d e t h e a t e r m a k e r
© d e t h e a t e r m a k e r

De goede mens van 't zuidstation

Goede mens

Sarah Eisa …..

 

Onder constructie

© Raisa Vandamme

agence de voyages

Agence KAK tekst

L’ ancien s.a. Ideal Company, Manufacture de Joints, est theatralement transformé en épicentre touristique de Molenbeek. K.A.K. vous invite pour un voyage hyperlocale intergalactique. Prix incl. guide audio: 1% de votre revenue mensuel (discrétion assuré).


De voormalige n.v. Ideal Company, manufacture de joints, wordt theatraal omgebouwd tot het toeristisch epicentrum van Molenbeek. K.A.K. nodigt je uit voor een hyperlokale intergalactische reis. Prijs incl. audioguide: 1% maandelijks inkomen (discretie verzekerd).

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
14/10/201619:00BrusselLiverpoolstraat 24
15/10/201619:00BrusselLiverpoolstraat 24
16/10/201619:00BrusselLiverpoolstraat 24
21/10/201619:00BrusselLiverpoolstraat 24
22/10/201619:00BrusselLiverpoolstraat 24
30/10/201619:00BrusselLiverpoolstraat 24
3/11/201619:00BrusselLiverpoolstraat 24
4/11/201619:00BrusselLiverpoolstraat 24
7/11/201619:00BrusselLiverpoolstraat 24

office de tourisme

© WANNES CRÉ
© d e t h e a t e r m a k e r
© d e t h e a t e r m a k e r

Over schoonheid

HAHAHA

een stuk over schoonheid, chaos en dingen willen kunnen, over jonge vrouwen en wat die zoal denken, vol religieuze verwijzingen en de vraag waar die dan vandaan komen, over de zee, de natuur en leven in een cyclus die ten einde lijkt en de vraag of niet iedere cyclus altijd ten einde lijkt, het gaat over stapelen, structuur en het constant kapot maken van die structuur onder invloed van de kunstgeschiedenis, de geschiedenis waarmee wij zijn grootgebracht, de moderne kunst, de conceptuele kunst.

 

ik heb gekookt we hebben een kerntemperatuurmeter aangeschaft we hebben een coteletta del terrera aangeschaft en dat in een gasoven gestopt negentig graden en een beetje wachten het duurde lang maar het was lekker we hebben ook een bezoek gebracht aan het stedelijk museum het was goed het was beter dan ik dacht er was aandacht voor ambacht ze hadden textiel en hoofddeksels van stammen uit heel de wereld ongelooflijk wat een detail ik stond verbaasd. Iedere kleur ook al was het honderden jaren oud sprak tot me en een video ook de taal, ze hebben me iets uitgelegd, door de woorden heb ik iets over taal geleerd dat werd een grote brok in mijn buik het heeft me gevuld ik kan er even van eten

 

Tekst en concept: Marjolein van der Meer. Met: Jorn Heijdenrijk, Christine Gravemaker-Scott en Sasker Polman. Vormgeving: Carmen Schabracq. Dramaturgie: Czeslaw de Wijs. Een productie van d e t h e a t e r m a k e r in coproductie met de Brakke Grond, deBuren

Dit is de tweede voorstelling in een reeks over schoonheid. Het eerste deel is gemaakt in Theater Frascati in mei 2016, het tweede deel speelde in september 2016 in De Brakke Grond.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
26/9/201620:30AmsterdamDe Brakke Grond
27/9/201620:30AmsterdamDe Brakke Grond

HAHAHA

© d e t h e a t e r m a k e r
© Jozef Wouters

Momentum 2016

Momentum info

Het woord ‘momentum’ verwijst naar een cruciaal kantelpunt, een ogenblik van productieve instabiliteit, een beslissend moment waarop politieke, maatschappelijke of economische machtsverhoudingen kunnen omslaan. Dat is op alle vlak de crux van dit project: de mogelijkheid creëren waarop een momentum kan ontstaan, in één seconde, langzaam gedurende de avond, of pas de volgende ochtend.

 

Op 13 februari 2016 zullen ruim 50 spelers en theatermakers aanwezig zijn in de gangen van deSingel. Niet in de vorm van een klassiek festival voor jong theatertalent, wel in de gedaante van een off space, een tijdelijke, door kunstenaars zelf georganiseerde ontmoetingsruimte, een onverwachte ‘zijweg’ die het publiek kan inslaan naar een tombola, een feest, een live crowdfunding, een club.

 

van en met K.A.K. , BOG., Compagnie Desnor, Bookers & Hookers, Conservatorium Antwerpen drama/ spel, Thomas VerstraetenMarjolijn van der Meer, Cootje Veelenturf, Marie Mignolet en Simon Van Schuylenbergh (KASK), Jozef Wouters, Menno Vandervelde, NONO C, Nelle Hens, Gerard Leysen (Afreux), Pieterjan Volkaert (K.A.K.), Wannes Cré (Het Bos), Wouter Hillaert, Charlotte De Somviele e.a.

© d e t h e a t e r m a k e r
© WANNES CRÉ

De

De Nachtwinkel info

Op 13 februari 2016 bouwde kunstenaar en theatermaker Thomas Verstraeten ter gelegenheid van Momentum een nachtwinkel in een vergeten stuk gang van deSingel. Meer dan een realistische kopie is de nachtwinkel een prototype, een tijdelijk monument voor een soort winkel waarvan het bestaan meer en meer onder druk staat. Alle vormelijke, bijna archetypische elementen die een nachtwinkel tot nachtwinkel maken zijn aanwezig. Toch vraag je je af wat er ontbreekt. De stad? De straat? De nacht?

De nachtwinkel nestelt zich als een parasiet in werking deSingel en stelt daarmee een parallelle economie in die de concurrentie aangaat met de verschillende foyers en het Grand Café. Het geeft de bezoekers van deSingel de keuze: een Vedett in het Grand Café of een Carapils uit de nachtwinkel?

Nachtwinkel

© WANNES CRÉ
© WANNES CRÉ

GOD.

GOD. info

Wij mensen, sukkels der natuur, op zoek naar zin, naar richting, een weg, een iemand, een iets, een het, een dat, een antwoord op de vraag: “waarom?”.

GOD. gaat over het verlangen alles te willen vatten, over het benoemen van het onbenoembare, het begrijpen van het onbegrijpelijke. Over dat wat we niet zeker weten maar toch in geloven: in de liefde, jezelf, buitenaards leven, durfkapitalisme.
GOD. gaat over de poging elkaar te begrijpen totdat we niks meer hoeven te zeggen.
In GOD. doet BOG. een poging het onderwerp geloven te benaderen. Een poging om dichtbij te komen.

 

van en door Judith de Joode, Benjamin Moen, Sanne Vanderbruggen, Lisa Verbelen
eindregie Erik Whien dramaturgie Roos Euwe
productie / zakelijk leiding Anne Baltus techniek Emiel Rietvelt
co-producenten Het Zuidelijk Toneel, De Brakke Grond, d e t h e a t e r m a k e r
première 5 november 2015 De NWE Vorst, Tilburg

 

 

© WANNES CRÉ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© BOG.

ONE.

ONE. info

solo by Lisa Verbelen about all of the things: time, space, light, sounds, objects, organisms people, feelings and thoughts.

 

ONE. is een vierstemmig koorstuk, gezongen door één vrouw.
De partituur is vijfenzeventig meter lang.
ONE. is een poging om te laten horen en zien dat alles altijd beweegt.
Een poging om te bevatten hoe het is om één deel te zijn van al die dingen.

 

ONE. is een muzikale solo performance van Lisa Verbelen onder BOG. collectie.
ONE. ging in première op 14 mei 2015 in De Brakke Grond, Amsterdam en speelde sindsdien in Nederland, België, Engeland, Roemenië en Iran.

Lisa Verbelen sprak met dramaturg Roos Euwe tijdens het maken van ONE.

 

“Het maken van een voorstelling is voor mij altijd een reflectie op mezelf en op een oeuvre. Dat geldt niet alleen voor een solo maar ook voor wat we gezamenlijk met BOG. maken. Het verschil is nu dat ik alleen op mijn eigen werk en ideeën reflecteer, en niet met of op die van anderen. Dat is een beperking maar ook een mogelijkheid om heel gedetailleerd te zijn. Hoewel we met BOG. ook gezamenlijk heel gedetailleerd werken, denk ik dat daarin het verschil zit, in het detail. Omdat ik niet eerst idee nog afweeg ten opzichte van andermans ideeën. Omdat ik het niet met anderen hoeft te overleggen kan ik ieder idee doordenken. Ieder klein ding doet ertoe. Wat ik nu concreet doe is heel klein. Ik ben een soort pieler, die zoekt of er 0,2 of 0,3 seconde adempauze nodig is tussen de noten.”

 

Ieder woord heeft een vorm en een klank die met elkaar verbonden zijn. Wanneer Lisa aan de tekst schrijft merk ik dat ze de keuze voor woorden en het ritme van de tekst bepaalt door de woorden uit te spreken. Terwijl in ONE. de woorden niet uitgesproken worden.

Ik vraag Lisa hoe klank en vorm zich tot elkaar verhouden tijdens het componeren van de muziek. “Dat vraag ik me ook af. Het kan niet tegelijkertijd, op klank en vorm componeren, maar je kan wel heel snel wisselen. Ik weeg ze steeds tegen elkaar af. Als ik op een bepaald moment de muziek wil veranderen, heeft dat natuurlijk consequenties voor de tekening, en omgekeerd. Dan weeg ik af of ik de balans tussen de tekening en de muziek goed vind. Ik probeer vorm en klank zo gelijkwaardig mogelijk te laten zijn aan elkaar.”

Welke vorm heeft klank? Zoals het Arabisch schrift een eigen, vormelijke wereld is voor iemand die de taal niet kent, is een notenschrift dat ook. De lijnen waarin Lisa haar muziek schrijft bieden meer openheid, voelen natuurlijker en begrijpelijker aan voor een niet-ingewijde.

 

“Ik zou het een verspilling vinden om in de tijd en ruimte van een theaterbezoek geen stilte, rust of traagheid te bieden. Omdat theater steeds meer de enige plek wordt waar dat kan, waar je door iemand even wordt verplicht tot concentratie. Ik vind dat waanzinnig.”

CD

CD info

 

 

Onder constructie

Valley of Saints

Valley of Saints

In een heilige vallei in het noorden van Libanon kijkt een steenrijke zakenman uit over zijn landgoed en schreeuwt naar één van zijn negen Syrische bedienden om koffie. Maak kennis met Ray. Voormalig geheim agent, vliegenier, houtwerker en gepensioneerd vastgoedmagnaat.

Tegenover hem zit wat overblijft van een vrouw die zich in het vlakbij gelegen buurland had aangesloten bij een strijdersgroep, om in een oorlog te vechten die haar meteen na aankomst weer had uitgespuwd. Zij wil terug. Op weg naar haar oude wereld wordt zij door Ray onderschept. Vanaf dat moment ligt haar leven in handen van hij die de verpersoonlijking is van alles wat zij kapot wilde maken. In de discussie die zich tussen hen ontspint vervaagt de grens tussen onschuld en schuld. En misschien zelfs tussen leven en dood.

 

Valley of Saints is een voorstelling van theatermakers Michael Bijnens & Aurelie Di Marino. Ze delen de wil om in de wereld te staan en op zoek te gaan naar de plekken waar de wortels van die wereld door het asfalt heen breken. Twee makers met de hunkering om alles te investeren in verhalen en in het vertellen van die verhalen. Voor Valley of Saints voert het hen naar de vele paradoxen binnen de radicale islam en wat daarvoor doorgaat. Voorafgaand aan de repetitieperiode spraken ze met Syriëstrijders en zochten zij in de binnenstad van Caïro en de buitenwijken van Beiroet naar de meest perverse uitwassen van onze zogenaamd onoverkomelijke beschaving. Tijdens die laatste reis ontmoette Bijnens in een vallei van waanzin en vrede de zakenman waarop Raymond is gebaseerd.

Michael en Aurelie vonden een partner in crime in regisseur en acteur Ruud Gielens die de Egyptische revolutie van dichtbij mee maakte. Muzikant Stalin Abdi en geluidskunstenares Alexandra Cárdenas componeren en spelen.

 

Valley of Saints ging in première op 27 februari 2015 en is een productie van BRONKS en
d e t h e a t e r m a k e r met de steun van C-Mine, Pianofabriek Kunstenwerkplaats.

Dag zonder oordeel

Dramaturg Roos Euwe bezocht een repetitie en maakte die dag enkele aantekeningen voor het programmaboekje van de voorstelling. 

 

 

Het is een koude februaridag in Antwerpen. Ik hoor helikopters vliegen boven de stad. In de trein naar Brussel lees ik over de rechtszaak tegen mensen die verdacht worden van onder andere het aanzetten tot of het plegen van terreurdaden in een land duizenden kilometers hier vandaan. Op weg van het station naar het theater kom ik langs een regeringsgebouw en loop met een boog langs de twee jonge mannen in legerkostuum, elk met een wapen ongeveer zo lang als mijn arm.

 

‘Is dit een gesprek?’ vraagt zij aan hem. Zij zit op een stoel, hij staat ongeveer twee meter schuin voor haar. Ze kijken allebei in mijn richting. Het antwoord op die vraag weten ze waarschijnlijk allebei al. In de repetitie van Valley of Saints die ik bijwoon zie ik twee mensen die hun eigen gelijk tegen elkaar opbieden; twee mensen die tot elkaar veroordeeld zijn. Ze delen de wereld in twee en zien daardoor de zwijgende derde niet staan. Ze delen de wereld in twee en dwingen het publiek om te kiezen. Na de repetitie zegt Ruud tegen zijn tegenspeler Aurelie dat als zij boos wordt, hij zal proberen iets anders te doen, er op een andere manier op te reageren. Hoewel hij het zegt als acteur en niet als zijn personage Ray, zegt het wel iets over wat er tussen de twee personages in Valley of Saints gebeurt. Over de strategieën die ze inzetten om van de ander te kunnen winnen. Anders dan twee acteurs kunnen de twee personages niet uit hun rol stappen. Op het slagveld kan je niet meer twijfelen aan je vijand.

 

Na de repetitie vertelt Aurelie Di Marino dat ze een stuk van de wereld in kaart wil brengen ‘aan de hand van ideeën, ideologieën en vormen van fundamentalisme. In deze voorstelling wilde ik mee redeneren met de underdog: soms nog maar zestienjarige jongeren die naar Syrië trekken, terugkomen en vervolgens direct via een terrorismewetgeving in de bak terechtkomen. Hoe bizar of gewelddadig hun ideeën ook soms lijken, vanuit hier wil ik ze begrijpen. Want als we dat niet proberen, puur uit schrik, wat kunnen we dan nog? Het lastige is dat zodra je de andere kant ziet, alles wat je tot dan toe had bedacht en hoe je het hebt geconstrueerd ineens niet meer klopt. Ik had gesprekken met salafistische strijders en hun ouders en ik zag toen mensen met een heel groot engagement. In Libanon ondervond ik dat het spijtig genoeg een gewelddadig engagement is dat alleen mensen treft.’

 

‘In Caïro had ik eens echt een goed gesprek met een salafist’, zegt Michaël. ‘Hoewel ik het niet met hem eens was, kon ik toch heel goed met hem praten.’ Later zegt hij dat hij de rechtszaak tegen onder meer Fouad Belkacem heeft gevolgd vanaf de publieke tribune. ‘Soms heb ik wel zeven of acht uur achter elkaar geboeid geluisterd. Eerst was ik helemaal mee met de aanklager, mee in het demoniseren van deze mensen, mee in hen willen bestraffen. Vervolgens bij de verdediging draaide ik helemaal naar de andere kant. Als ik de rechter zou zijn van deze zaak, zou ik het echt niet weten.’

 

Die avond lees ik over een stad die er alles aan doet om haar vijanden te verslaan: de condors, de spinnen, de vliegen, de termieten, de houtwormen. Eén voor één moesten de soorten die onverenigbaar met de stad waren ten onder gaan. Toen zelfs de sterkste rattensoort werd verslagen en de mens eindelijk de door hemzelf verstoorde orde in de wereld had hersteld, ontwaakte er een vergeten fauna. Ze kwam tevoorschijn uit kelders, sprong van de kapitelen en dakgoten af en posteerde zich aan het hoofdeinde van hen die sliepen: sfinxen, griffioenen, chimeren, draken, spookherten, harpijen, hydra’s, eenhoorns en basiliken.

High Heels and Stuffed Zucchini

High Heels and Stuffed Zucchini info

 

Een moeder trekt als informante haar gezin mee in een wereld van verraad. Ze wordt vermoord. Verworpen door haar omgeving was ze al lang, en nu is er niemand die haar wil of kan begraven. Haar dochter is belast met de onmogelijke taak om een graf voor haar te vinden. Met die beladen erfenis van haar moeder, poogt de dochter zich staande te houden. In haar zoektocht naar een uitweg, bestrijdt ze het kwade met nog meer kwaad.‘High Heels and stuffed Zucchini’ is een scherp stuk in een absurde wereld over een kind dat niet ontkomt aan de slechte reputatie en de emotionele erfenis van een ouder. Een verhaal over het ‘goede’, het ‘kwade’ en de vraag of we bepaald worden of bepaald zijn. De tekst en de voorstelling schetsen een web van noodlottig kwaad tegen de achtergrond van een bezet Palestina.
Schrijfster en theatermaakster Remah Jabr is afkomstig uit Nablus. In 2012 werkt ze mee aan de productie Keffiyeh / Made in China, een samenwerking van de KVS en de A.M. Qattan Foundation in Palestina. Ze vervolgde haar theateropleiding in Brussel en studeerde in juni 2014 af aan het RITS. Tijdens haar opleiding schreef en regisseerde Jabr verscheidende opmerkelijke theaterstukken. (o.a. Two Ladybugs en The Prisoner). Remah Jabr werkt als ‘artist in residence’ bij Nomadisch Kunstencentrum Moussem.
Jabr is een scherpe observator van de complexiteit en gelaagdheid van het dagelijkse leven. Haar werk is gekenmerkt door een bizarre lichtheid en absurditeit, met humor als wapen.

Remah Jabr werk

Remah Jabr, geboren in 1980 in het Palestijnse Nabloes, schrijft gedichten en kortverhalen sinds ze afstudeerde aan de An-Najah Universiteit in 2002. In 2012 werkt ze mee aan de productie Keffiyeh / Made in China, een samenwerking van de KVS en de A.M. Qattan Foundation in Palestina. Ze vervolgde haar theateropleiding in Brussel en studeerde in juni 2014 af aan het RITS. Tijdens haar opleiding schreef en regisseerde Jabr verscheidende opmerkelijke theaterstukken. O.a. Two Ladybugs en The Prisoner zijn in het seizoen 2014-15 nog te zien. Remah Jabr werkt als ‘artiest in residentie’ bij Nomadisch Kunstencentrum Moussem aan de ontwikkeling van haar nieuwe voorstelling.
De inspiratie voor haar artistieke werk komt bij Remah Jabr uit haar dagelijks leven, de situatie en omgeving waarin zij lange tijd leefde en opgroeide. Een situatie gedomineerd door frustraties als gevolg van conflict en bezetting. Ze observeert concrete gebeurtenissen op een scherpe en slimme manier tot ver onder de oppervlakte. Door de vertaling van deze onderwerpen in theater geeft ze vorm aan het menselijke drama, dat een diepere, meer universele laag raakt. In haar stukken verweeft ze verschillende werkelijkheden en situationele lagen. Haar schrijfstijl is surrealistisch, met humor als wapen en zeer helder.
Haar werk is eigenzinnig en atypisch voor wat men gewend is van een jonge toneelauteur. In de constructie van haar stukken speelt ze met tijd en ruimte en laat de eenheid daarvan vaak los. Haar werk kenmerkt zich door een bizarre lichtheid en absurditeit met dialogen die behoorlijk kunnen knetteren. Haar teksten zijn voor spelers een feest om mee aan de slag te gaan. Het werk vertaalt zich in een zeer verfrissende speelstijl die zich dikwijls heel direct verhoudt met het publiek.
Door haar opleiding aan het Rits en de vele samenwerkingen met een vooruitstrevende nieuwe generatie Vlaamse makers, maakt Remah Jabr een unieke combinatie tussen haar eigen culturele achtergrond en ervaringen in Palestina en het hedendaags Vlaams theater waar ze nu al enkele jaren met beide voeten in staat.

 

Tekst en regie: Remah Jabr Spel: Sofie Decleir, Greet Jacobs, Cédric Coomans, Greg Timmermans en Youri Dirkx Licht: Giacomo Gorini Productie : Nomadisch Kunstencentrum Moussem Co producenten: detheatermaker / C-Mine cultuurcentrum Genk In samenwerking met: Toneelhuis / Met dank aan: KVS

 

Onder constructie

The garden laboratorium

The garden Laboratorium info

 

Wat is de link tussen kitscherige Italiaanse tv-shows en hooliganisme?

The Garden Laboratorium!

Duo Micha Goldberg en Sophia Rodríguez maken een voorstelling bij CAMPO.

Een onderzoek naar verschillende vormen van geweld, incl. pluimen, kostuums en bloot gat.

“Sometimes you have to pick the gun up to put the Gun down.”
Malcolm X

Als twee hooligans onderzoeken Micha en Sophia of geweld valt te legitimeren?

Of het een constructieve kracht kan zijn? Of het helend kan werken? Of het een artistieke kwaliteit kan hebben? Whatch your tale!

 

In mensen zit veel geweld, meestal weten ze dat te beheersen tot het echt niet meer te houden is, met vaak excessieve explosies tot gevolg. Is this the only way out?

Kan geweld misschien ‘theatraal’ gekanaliseerd worden en kunnen extreme excessen zo vermeden worden?! Kan geweld ontdaan worden van negatieve connotaties, om zo de focus opnieuw bij de oorzaak van het geweld te leggen? (Swieuw).

 

The Garden Laboratium is een voorstelling van Micha Geldberg en Sophia Rodriguez met naast hen op podium Alexander Iwanov en met tekeningen van Jimmy Kosolosky. Een productie van CAMPO met d e t h e a t e r m a k e r ism De Brakke Grond en RITCS. Belgische première 12 maart 2015.

 

 

© CAMPO

Onderzoek

Onderzoek Nele Vereecken info

 

 

Onder constructie

Nele Vereecken

© WANNES CRÉ© WANNES CRÉ
© d e t h e a t e r m a k e r

Winterversie #2

Winterversie #2 info

Het literaire kamikazecollectief Bookers & Hookers maakt openluchtvoorstellingen in en rond Antwerpen. In 2015 duiken ze – gewapend met boeken – een Antwerpse steeg in voor de creatie Winterversie #2.

Bookers & Hookers is een collectief van vier: Nico Boon, Hanne De Backer, Ine Bettens en Aurelie Di Marino, voor Winterversie #2 aangevuld met Renée Goethijn en Nathalie Goossens.
Ze bewijzen collectief dat de literatuur een bewaarplaats van het menselijke geheugen én een broedplaats voor alternatieven is. Hun voorstellingen zijn speels en rebels qua vorm, doorzocht en doorgraven qua inhoud.

Concept en spel Nico Boon, Hanne De Backer, Ine Bettens, Aurelie Di Marino, Renée Goethijn, Nathalie Goossens en gasten| productie Bookers & Hookers vzw & d e t h e a t e r m a k e r | coproductie Kultuurfaktorij Monty, Kunstencentrum De Werf | in samenwerking met Het Bos

 

 

 

 

© Denis van Laeken

Klepperkes 2015

Klepperkes 2015 info

In januari/ februari 2015 vindt de tweede editie van De Klepperkes plaats, het kleine coole broertje van de Antwerpse Kleppers. Alle voorstellingen spelen in de Arenbergschouwburg en kosten 8 euro.

Vanuit d e t h e a t e r m a k e r doen mee: Heimat I, #BOS en Bookers & Hookers

 

Onder constructie

 

 

© Toneelhuis
© d e t h e a t e r m a k e r

Winterversie #1

Winterversie #1 info

 

 

Onder constructie.

 

Bookers & Hookers artist in residence in Arenberg/ Klepperkes.

© d e t h e a t e r m a k e r
© d e t h e a t e r m a k e r

K.A.K. sessies

K.A.K. sessies info

Onder constructie

 

 

 

De koekjesfabriek

© WANNES CRÉ
d e t h e a t e r m a k e r

Euthanasie

Onderzoek Euthanasie met Barbara & Stefanie info

MEI 2015, Het Bos.

In het kader van de verdere ontwikkeling van hun voorstelling ‘Euthanasie met Barbara en Stefanie’ zetten de zussen Claes tijdens Boskamp een onderzoekstraject uit. Niet achter gesloten deuren maar doorzichtig en voor publiek.

Euthanasie is geen kattenpis dus vinden de zussen Claes het belangrijk om dit onderwerp zeker niet enkel vanuit henzelf te benaderen. “ Het is gewoon te complex en gevoelig om alleen te doen”.  Ze confronteren specialisten, publiek, kinderen en andere artiesten met hun werk. De zussen maakten een lange lijst met daarop mensen die ze iets zouden willen zien doen rond euthanasie. Plan is hen gedurende de maand mei in hun decor uit te nodigen.

Er zal een avond zijn met poëzie een met ‘informatie, een koffietafel, er komt derwisjdraaien, een film, we gaan zingen en life tekenen.

Van en met: Barbara Claes, Stefanie Claes, Maarten Devriese,  Stefanie Osman Catik, Berlinde De Man, Jeroen Van Herseele en Winne Clement. Producent van het onderzoek: d e t h e a t  e r m a k e r. Met dank aan: Lucinda Ra en De Werf. In nauwe samenwerking met: Maarten Devriese en HET BOS.

Onderzoek met Barbara & Stefanie

© d e t h e a t e r m a k e r

EXHIBIT

EXHIBIT info

 

 

Onder constructie

© Pieter Vanderbosch
© Griet Depraetere

self. ocean,

SELF. OCEAN, info

ontstond na een maand werken in de oude bokszaal
van Tondelier in Gent, een ruimte die tijdelijk
gebruikt kon worden in afwachting van
afbraak.

Het onderzoek van Simon van Schuylenbergh
en Siska Baeck vertrok vanuit de tekeningen van
Jürgen Partenheimer: het werk ontstaat op een organisch manier
(de hand volgt de lijn).
Simon danst, Siska schrijft (en danst).

self. ocean, is nog altijd in ontwikkeling, in beweging
en wordt zo nu en dan getoond.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
2/12/201520:00GentOude bokszaal Tondelier
3/12/201520:00GentOude bokszaal Tondelier
4/12/201520:00GentOude bokszaal Tondelier
15/5/201613:00AntwerpenHet Bos
21/3/201717:00‘s-HertogenboschFestival Cement
22/3/201717:00‘s-HertogenboschFestival Cement
25/3/201719:00AntwerpendeSingel

© FERRE

 

 

 

 

 

een voorstelling van en door Rebekka de Wit
met muziek door Jonas Vermeulen en coaching door Willem de Wolf
licht door Rebekka de Wit & Sylvia Cuycken en video door Geert De Vleesschauwer
productie d e t h e a t e r m a k e r en co-productie De Singel
première 19 december 2014

STRIJD TEGEN MOEDELOOSHEID

Rebekka de Wit en Willem de Wolf over De presentatie van het ongecensureerd moppenboek

“Ze heeft een goede tekst geschreven. Belangrijk, ook.” zegt Willem de Wolf over Rebekka de Wit net nadat ik de recorder heb afgezet. En dat terwijl het gesprek begint met de constatering dat woorden er steeds minder toe lijken te doen. Dat de cijfers belangrijker zijn. Rebekka: “Er zijn geen woorden meer over.”

 

Veertien dagen voor De presentatie van het ongecensureerd moppenboek schuif ik bij Rebekka en Willem aan. Het is het derde solowerk van schrijfster en theatermaker Rebekka de Wit, vorig jaar nog te zien met Heimat dat ze samen met Freek Vielen, Tom Struyf, Harald Austbø en Suzanne Grotenhuis creëerde. De presentatie van het ongecensureerd moppenboek schrijft en speelt Rebekka zelf; Willem de Wolf, deel van gezelschap De Koe, denkt met haar mee.

Nu zitten ze tegenover elkaar met een kop koffie en een kop thee, praten snel en nieuwsgierig met elkaar over de taal, over Rebekka’s tekst en over de onmogelijkheid alles te willen oplossen. Voor ik een vraag kan stellen zit ik al middenin in hun gedachten. Hun toon is niet somber of zwaarmoedig, wel kritisch en bedachtzaam maar ook licht en optimistisch. Hun noodzaak om te denken, te praten, te schrijven en vragen te stellen is voelbaar, net als hun vermogen om het grote en het kleine met elkaar te verbinden. Van de zinloosheid van woorden in het algemeen springen ze naar het moppenboek en naar een belangrijk gesprek dat Rebekka had de dag ervoor. Ze heeft het opgenomen maar weet nog niet wat ze ervan kan gebruiken. Ze vraagt zich af of ze kan eindigen met een conclusie, want spreekt ze zichzelf niet tegen als haar tekst juist een aanval op de conclusie is?
“Je kan niet in één voorstelling ook dat nog oplossen”, antwoordt Willem. “Er zit ergens een manco in je redenering, en als die er niet zit zoek ik hem wel als luisteraar. Dat is ook goed. Het moet een beetje stuk want je kan niet luisteren naar iemand die overal aan heeft gedacht, naar iemand die gelijk heeft. Ik weet wel dat jij dat zou willen. Maar dan word je gek.”
Rebekka lacht en denkt na. “Ik vraag me af of ik ook zo luister, zoekend naar waar het mankeert?” “Jawel.”
“Ja, waarschijnlijk wel.”

 

De grootste, meest fundamentele delen van de tekst zijn geschreven, vertelt Rebekka, en nu puzzelen ze nog aan een aantal dingen. Maar zo vanzelfsprekend als het nu lijkt, was het niet.
Rebekka: “Ik begon met het idee om de hofnar van de Singel te zijn gedurende het jaar dat ik hier zou werken. Inmiddels ben ik daar vanaf gestapt maar de hofnar vind ik nog altijd een mooi figuur. Wat ik zo jammer vind in veel cabaret en comedy is dat de grap vaak het doel is en de inhoud erbij wordt verzonnen om ze de suggestie van noodzakelijkheid te geven. Ik wilde een moppenboek schrijven vol moppen die helemaal niet grappig zijn, die eerder een verzameling deerniswekkende essays over de wereld zijn, intens droevige dingen eigenlijk. Ik begon te schrijven maar afgelopen zomer ging mijn USB-stick met alle teksten die ik in het afgelopen jaar had geschreven kapot. Hoewel er veel werk op stond en vrienden het heel erg voor mij vonden, was ik eigenlijk heel opgelucht. Ik voelde me verlost van het materiaal. Ik heb de USB-stick proberen te redden. Dat lukte, ik kreeg het materiaal terug en besefte dat het echt een verlossing was geweest. Ik vond het niet goed. Ik las het terug en zag dat ik had geprobeerd te lijken op iemand die grappig is.”

Er is geen moppenboek meer maar “er was één dingetje dat ik wel wilde bewaren”, vervolgt Rebekka. “Ik had een stuk geschreven over iemand die zegt dat het grote probleem van deze tijd is dat er geen groot verhaal is dat het verhaal van het geld aanvalt. Ik heb een heel ambivalente houding tot die uitspraak omdat ik het aan de ene kant geloof maar tegelijkertijd ook krankjorum word van het gemak waarmee dat gezegd wordt. Een ander verhaal bedenken, maar met welk vocabulair dan? De banken zitten in onze hoofden, hoe komen we daar los van? De uitkomsten van pogingen een ander verhaal te creëren, ook in theater, vind ik teleurstellend. Toch voel ik me verantwoordelijk en word weer kwaad dat ik me er verantwoordelijk over voel. De uitspraak dat we geen ander groot verhaal hebben is onderdeel van een scala aan dooddoeners die een aanslag vormen op het denken, al die conclusies waar ik simpelweg geen antwoord op heb. Toen ik dit aan Willem vertelde, zei hij dat ik misschien wel een antwoord moest schrijven. Zodat mensen die weggaan toch twijfelen, aan het verhaal van het geld, of aan hun conclusies.”

Willem: “Toen Rebekka met dit vertelde voelde ik daar een urgentie (een rotwoord, maar toch), ook bij mezelf. Wat als het lukt wel een antwoord te geven? Die poging is essentieel maar hoe riposteer je dat? En vooral ook, hoe kom je af van het gevoel waardeloos te zijn wanneer iemand zoiets poneert “We hebben geen groot verhaal dat het verhaal van het geld aanvalt” ? Het is de bedoeling van zo iemand om je moedeloos te maken. Want diegene die dat zegt heeft de wereld bestudeerd en is tot de conclusie gekomen, dus vanaf nu kan jij je pogingen staken. Je was misschien nog van plan het juist in die richting te zoeken maar iemand zegt: “Nutteloos”. De poging om dat gevoel, de moedeloosheid maar ook de pijn en de woede, te bestrijden, daar werden we allebei heel enthousiast van.”

“En misschien lukt het ook niet”, voegt hij er aan toe. “Want het is ook ingewikkeld.” Ze denken even na en lachen, bescheiden en strijdbaar. Ze denken verder over de woorden die er minder toe lijken te doen, of we nog te redden zijn, over de mogelijkheid als kunstenaar om iemand voor tien seconden te verwarren, over het andere verhaal en hoe dat te vertellen.

 

– opgetekend door Roos Euwe voor het programmaboekje van Presentatie van een ongecensureerd moppenboek, december 2014.

© cobra

© WANNES CRÉ

#BOS

#BOS info

Er zijn mensen die radicaal voor hun doel gaan, zonder compromis. Ferre en Louis staan versteld van hun engagement. Want hoe hard je ook iets probeert, het zal altijd tegenvallen. Het is altijd schoner in je dromen. Het is de poging die telt.

Kijk naar de hemel

Wat hangt er boven je hoofd?

Een zwaard of een zon?

Zorg voor een dak dat kan zweven als een vlieger.

In de voorstelling #BOS sleuren Louis Janssens, Ferre Marnef en Timo Sterckx een uur lang met planken zodat ze een uur lang met het leven zeulen.

speeldata
speellijst
datumuurstadhuis
5/9/201420:00AntwerpenHet Bos
6/9/201420:00AntwerpenHet Bos
7/9/201420:00AntwerpenHet Bos
4/12/201420:00AntwerpenZuidpool
5/12/201420:00AntwerpenZuidpool
20/1/201520:00AntwerpenArenberg
13/2/201520:00Wilrijkcc De Kern
6/3/201520:00BorgerhoutRataplan
7/3/201520:00BorgerhoutRataplan
25/3/201520:30GentCAMPO
3/8/201515:00OostendeTheater aan Zee
4/8/201520:00OostendeTheater aan Zee
28/11/201520:00AntwerpenRataplan
2/4/201620:30UtrechtTweetakt Festival
2/4/2016AntwerpenDESTUDIO
27/5/2016RotterdamOperadagen
24/9/201620:00Hallecc 't Vondel

© d e t h e a t e r m a k e r
© FERRE
© AN-SOFIE KESTELEYN

MEN.

MEN. info

Een analyse van, een ode aan en een aanklacht tegen de mening.

In MEN. de mening herzien bevraagt BOG. de mening en de mogelijkheid het met elkaar (on)eens te zijn. MEN. staat voor mensen, voor wat men vindt.

 

van en door Judith de Joode, Benjamin Moen, Sanne Vanderbruggen, Lisa Verbelen
eindregie Erik Whien. dramaturgie Roos Euwe
productie / zakelijk leiding Anne Baltus. techniek Emiel Rietvelt
met steun van De Brakke Grond / DeBuren, d e t h e a t e r m a k e r, TAZ,
Fonds Podiumkunsten, Vlaamse Overheid.
première 31 juli 2014 Theater aan Zee, Oostende

La Linea

La Linea tekst

In Ciudad Juárez, het illustere epicentrum van het Mexicaanse drugsgeweld pal op de grens met de Verenigde Staten luidt een lokaal gezegde als volgt: ‘Dit is een stad van God, maar dan alleen omdat de duivel hier niet durft komen.’ Tussen 2006 en 2011 woedde er een ongekend gewelddadige oorlog tussen ineenstuikende drugskartels, politiediensten en het federale leger. Gedurende die vijf jaar lieten meer dan 11.000 mensen het leven en veranderde het eens zo feestelijke en losbandige Juárez ‘s nachts in een spookstad.

Michael Bijnens reisde binnen het kader van zijn masteropleiding aan het RITS maandenlang door dit grensgebied tussen de onverdraaglijke realiteit en de weinig verzachtende fantasie en ontmoette er ongelukkige Amerikaanse cowboys, sympathieke dealers, geheimzinnige DEA-agenten en een evangelisch priester die zijn eigen gekkenhuis uitbaat temidden van een goddeloze woestijn.

Tijdens de laatste weken van zijn reis trok hij zich terug in een hotelkamer in El Paso om er een tekst te schrijven over een reeks moorden in datzelfde gekkenhuis. Twee acteurs bloeden en zweten dit ogenschijnlijk detective-verhaal uit tot er weinig meer overblijft dan het licht van hun eigen waanzin.


De tekst van La Línea werd gepubliceerd in een bundeling van vier theaterteksten van jonge auteurs, onder de titel ‘De wereld bij mij’, een uitgave van toneeluitgeverij Bebuquin. Bestellen kan via
www.bebuquin.be

Reis naar het morgenland

Reis naar het morgenland (tekst)

Maandag 25 augustus: vertrek om 12u van aan de D’Herbouvillekaai (SCHELD’APEN hangar) naar de WELVAERT WELTON aan de Hanzestedenplaats.

Dinsdag 26 augsustus: vertrek om 12u van de Hanzestedenplaats naar het MUSEUM PLANTIN-MORETUS op de Vrijdagmarkt.

Woensdag 27 augustus: vertrek om 12u van de Vrijdagmarkt naar het TONEELHUIS aan de Graanmarkt.

Donderdag 28 augustus: vertrek om 12u van de Graanmarkt naar het M HKA in de Leuvenstraat.

Vrijdag 29 augustus: vertrekken de wagens op sleeptouw van aan het M HKA in de Leuvenstraat naar het MIDDELHEIMMUSEUM.

Zaterdag 30 augustus: duwen we de wagens in het MIDDELHEIMMUSEUM.

‘ s Avonds wordt de tocht afgesloten met een feest in HET BOS

REIS NAAR HET MORGENLAND is een productie van HET BOS en FASE met steun van d e t h e a t e r m a k e r.

tekst

LYDIA TERESA ANDERSEN

LYDIA TERESA ANDERSEN tekst

Een prijsuitreiking. Aan het woord is biologe Lydia Teresa Andersen, die in een dankrede een aantal mensen rond haar heen persoonlijk wil bedanken. De prijs die ze krijgt is een erkenning voor haar carrière als vorser, die haar tot specialist in haar vakgebied heeft gemaakt. Haar dankrede verandert echter langzaamaan in een biecht waarin ze een aantal verborgen feiten over haar leven onthult, die niet stroken met het schijnbaar perfecte en beheerste leven dat ze altijd heeft geleid.

Nele Vereecken plaatst in deze voorstelling de menselijke passie in verhouding tot een maatschappelijk, ‘correct’ leven, waarin uiteenlopende en onverwachte relaties van mensen onder elkaar de spil vormen.

In de zomer van 2012 schreef actrice Nele Vereecken deze monoloog in opdracht van d e t h e a t e r m a k e r. De voorstelling Lydia is haar regiedebuut.

ANOTHER GREAT YEAR FOR FISHING

ANOTHER GREAT YEAR FOR FISHING info 2

Concept, tekst en spel TOM STRUYF

Dramaturgie Willem De Maeseneer

Dans Nelle Hens

Camera, montage, licht en techniek Geert De Vleesschauwer

Producent vzw Mars

In coproductie met d e t h e a t e r m a k e r, Vlaams Cultuurhuis De Brakke Grond & deBuren, TAKT Dommelhof en C mine Cultuurcentrum Genk

Met steun van Vlaams Fonds der Letteren, Stad Antwerpen en de Vlaamse gem.

In samenwerking met Monty

Zakelijke ondersteuning Klein Verzet

Première 23 okt. 2014 Monty.

©Elsemieke Scholte

Schrijfopdracht

Schrijfopdracht Rimah Jabr (tekst)

 

 

Werktitel ‘De Dochter’ (later veranderd in ‘High heels and Stuffed Zuccini’)

VERGEETSTUK

VERGEETSTUK info

 

 

(Onder constructie)

 

regie tekst spel Tom Struyf

dramaturgie Willem De Maesenaar

beeld montage Geert (Berlin)

repetitie locatie WP Zimmer Het Paleis STUK

productie d e t h e a t e r m a k e r

coproductie Monty

met de steun van SACD en de Vlaamse gem

zestien speelbeurten

 

 

 

 

 

 

 

VERGEETSTUK werd gespeeld in National Arts Festival Grahamstown, Zuid Afrika.

De drieluik van een twijfelaar

De drieluik van een twijfelaar info

(Onder constructie.)

 

Tekst en uitvoering Maarten Westra Hoekzema

Eindregie Kyoko Scholiers

Coaching Louis Vander Waal

Productie UMN

Coproductie d e t h e a t e  m a k e r , De Brakke Grond en TAKT Dommelhof.

Zakelijke ondersteuning Klein Verzet

Spreiding Vincent Company

Première 16.okt 2014 cc Berchem.

Suddenly Something (Voorheen NIETS)

Suddenly Something (Voorheen NIETS) info

 

(Onder constructie)

 

Concept en uitvoering Judith De Joode en Catoke Kramer

Tekst Judith De Joode

Decorontwerp en uitvoering Lucas Kramer

Coaching Sanne van Rijn

Productie d e t h e a t e r m a k e r

Coproductie De Brakke Grond, Vlaams Nederlands huis deBuren en C/O

In samenwerking met Troubleyn/ Jan Fabre & Theater Zuidpool.

Première 6 & 7 mei 2014 Amsterdam.

© d e t h e a t e r m a k e r
© d e t h e a t e r m a k e r

Tragedie van een schurk

Tragedie van een schurk (Nadien Limonov) info

 

 

(Onder constructie)

 

Schrijfopdracht theaterauteur Freek Mariën rond leven en werk van Limonov.

© WANNES CRÉ
© WANNES CRÉ

Schrijfopdracht (Dramaturgie)

Esther Severi (Dramaturgie) info

 

 

 

Onder Constructie.

Aanslagen zonder gevolgen

Aanslagen zonder gevolgen (info)

 

 

(Onder constructie)

 

 

Ik weet er te weinig van.

Ik weet er te weinig van info

 

 

Onder constructie

© Rebekka de Wit

HEIMAT I

HEIMAT I

HEIMAT I (2013)

Een van de eerste ‘echte’ projecten binnen d e t h e a t e r m a k e r  met de spelers en makers ploeg Freek Vielen Rebekka de Wit Suzanne Grotenhuis Harald Austbø en Tom Struyf als gast acteur. Binnen HEIMAT I werd ‘het procedé’ gevonden van De Nwe tijd haar latere HEIMAT II & III (2018), het werken met documentaire materiaal muziek en gesproken tekst. HEIMAT I, een verhaal over ouders en kinderen over wat ouders hun kinderen mee hadden willen geven, welke wereld je voor ogen had en over wat er terecht is gekomen van die idealen. Over leven en hoe je dat doet, hoe je omgaat met tegenslag onderweg en wat je mee zou willen nemen van dit alles tot in het oneindige.

OUDER WORDEN HOE DOE JE DAT?

41 SPEELDATA

© Jozef Staes

De zomer bibliotheek III

De zomer bibliotheek III tekst

Voor de derde maal op rij heeft d e t h e a t e r m a k e r zijn schouders gezet onder een project dat zich inmiddels van BESTSELLERS via ZOMERBIBLIOTHEEK heeft omgevormd tot BOOKERS & HOOKERS.

 

Speeldata 9 & 10 aug. in Scheld Apen, 16 & 17 aug. in Scheld Apen, 23 & 24 aug. in Scheld Apen en 13 & 14 dec. in Monty

© d e t h e a t e r m a k e r
© d e t h e a t e r m a k e r

Schrijf atelier Esther Severi

Schrijf atelier Esther Severi tekst

Dramaturge Esther Severi was enkele jaren intensief verbonden aan d e t h e a t e r m a k e r . Naast het opvolgen van werk van makers binnen de werkplaats, waaronder Sarah Eisa, Nele Vereecken, Nico Boon en Pieter Vandenbosch, onderzocht Esther de mogelijke werking van een ‘Schrijfatelier’. Binnen dit atelier konden makers ‘komen schrijven’, een bezigheid die veel schrijvers over het algemeen eerder op zichzelf uitvoeren. De vraag en dus ook een deel van het onderzoek was of het een meerwaarde zou kunnen zijn binnen schrijf atelier te schrijven en zo ja waar dit atelier dan qua opzet aan zou moeten voldoen. Er werden tijdelijke plekken ingericht om het onderzoek te voeren.
1e SCHRIJFATELIER febr. 2013 deSingel2e SCHRIJFATELIER mei  2013 Troubleyn3e SCHRIJFATELIER okt 2013 Mestizo Arts Festival/ Arenberg

Is het belangrijk

Is het belangrijk (tekst)

 

 

Sarah Eisa schreef in 2012 op vraag van d e t h e a t e r m a k e r haar eerste theatertekst. De tekst werd in okt. 2012 voor het eerst publiek gemaakt tijdens het Mestizo Arts Festival. In 2013 werd de tekst samen met twee spelers, Soetkin Demey en Philippe Liekens, vorm gegeven.
Het onderzoek vond plaats binnen Theater Zuidpool, De Pianofabriek en Troubleyn.Speeldata 25 okt. binnen Mestizo Arts Festival en 13 dec. binnen t Arsenaal/ Generale wereld.

© d e t h e a t e r m a k e r

OPKRASKUIT

OPKRASKUIT tekst

 

OPKRASKUIT kent reeds een langere werking binnen d e t h e a t e r m a k e r. We steunen de makers Maud Vanhauwaert, Rebekka de Wit en Freek Vielen vanaf 2011 i.s.m; De Tijd en deBuren. Dit jaar is OPKRASKUIT voor het eerst ook te zien in Vrijstaat O en deSingel. Op beide locaties was het thema van OPKRASKUIT ‘crisis’. Net als alle vorige afleveringen van OPKRASKUIT tijdens de afgelopen jaren werd het programma samengesteld op basis van de actualiteit. Vaste ingrediënten zijn eigen teksten, muzikale gastoptredens, interview, gespeelde scenes en interventies + plus eten en dringen voor tijdens en na de voorstelling.(Gasten Jeroen Olyslaegers en Koen Van Mechelen)

ZOO, Zoologisch institute for Recently Extinct Species

ZOO Zoologisch institute for Recently Extinct Species (tekst)

In het jaar 2011 richtte Jozef Wouters het Zoologisch institute for Recently Extinct Species op (met de steun van Scheld Apen en d e t h e a t e r m a k e r) samen met een groep wetenschappers, activisten en sympathisanten. “WE SHOULD BE ANGRIER THAN WE ARE” las de kunstenaar toen vanuit het manifest. Het project zal kreeg vorm in samenwerking met o.a. Menno Vandevelde, Rebekka de Wit, Bart Vanden Eynde en Freek Vielen.

Sindsdien onderzoek Jozef Wouters de verhalen van uitgestorven dieren en kritieke momenten uit onze natuurgeschiedenis.

Anno 2013 neemt het instituut de verantwoordelijkheid om de ‘de ontbrekende monumentale noordvleugel’ van het Museum voor Natuurwetenschappen in Brussel te bouwen. De scenograaf Wouters zal er zijn kijk geven op de keuzes die de mens maakt in de omgang met zijn leefomgeving. Jozef doet dit aan de hand van een uitzonderlijke collectie reconstructies van beelden, verhalen en sleutelmomenten. ‘Een gedurfd project dat het ecologievraagstuk toont zoals we het nog nooit zagen’.

Productie: MennoMichielJozef vzw Coproductie Kunstenfestivaldesarts, KVS, Museum van natuurwetenschappen en d e t h e a t e r m a k e r

The end is dear

The end is dear (tekst)

 

Net als in 2012 ondersteunde d e t h e a t e r m a k e r de drie eerste onderzoeksweken van de repetitieperiode van THE END IS DEAR. Elk van de drie onderzoeksweken werden vooraf inhoudelijk vormgegeven. (Aan het einde van elke week is er publiek om de resultaten mee te bekijken)

 

Productie Compagie Barbarie Tourplanning Thassos, Monty co productie d e t h e a t e r m a k e r I.s.m. Monty Met de steun van de Vlaamse gem. Met dank aan t Arsenaal

 

© d e t h e a t e r m a k e r

Onderzoek

Onderzoek Barbara en Stefanie Claes (tekst)

Schrijfopdracht, eerste lezing ‘Europa een eenmalige voorstelling’ Barbara Claes. I.s.m. de Scheld Apen, Simon Allemeersch, Nicolas Delalieux, Nico Boon e.a.

 

Tentoonstellingsopdracht, ‘tentoonstelling van één dag’,  Stefanie Claes. I.s.m. de Scheld Apen.

Barbara en Stefanie Claes

© Em
© d e t h e a t e r m a k e r

Dreams of environment,

Dreams of environment, 12 Isolations (tekst)

 

‘Dreams of environment’. Een herneming i.s.m. acteur en theatermaker Simon Allemeersch.

 

’12 Isolations’. Onderzoek ‘performance’ i.s.m. de Scheld Apen. Coprroductie Batârd en Work space Brussels. Met dank aan Troubleyn. Speeldata: Mestizo Arts festival.

12 Isolations

© d e t h e a t e r m a k e r

WITH HAPPY END

WITH HAPPY END tekst

 

Beste

Wij zijn vier niet zo actieve en licht onervaren kneuzen op het gebied van seks. Wij begrijpen niet wanneer iets seks is en wanneer iets geen seks meer is.

Tijdens onze voorstelling gaan wij deze grenzen, tonen, zonder dat u tot op het einde van uw leven seks zal verafschuwen en haten. Wij hopen zelfs dat u er na onze voorstelling in uw eigen leven iets mee kan doen. Hetzij direct in de foyer van het theater, hetzij thuis aangekomen of op een ander tijdstip.

Concept en spel Pieter Vandenbosch Annelies Van Hullebusch Joost Maaskant Emile Zeldenrust

Productie vzw Mars Coproductie d e t h e a t e r m a k e r deBuren STUK Vlaams huis De Brakke Grond & Huis Van Bourgondië Dramaturgie Esther Severi Coaching Marijn Lems Tom Rummens Première 9 okt. 2012 STUK Leuven

UTOPIA

UTOPIA tekst

                   instrumentarium             diverse klank              installaties         werken tegen de klok

    vraagstukken

                                       inzicht en houvast                                                   maximaal       haalbaar                                                                                                            toeschouwers                                                                                             leerrijk en verrijken

concept compositie regie en uitvoering Wannes Deneer

spel Nico Boon

bouw objecten Wannes Deneer Tom Jespers

muziek coach Paul Koek

zakelijke ondersteuning Klein Verzet

productie Tuning people, d e t h e a t e r m a k e r  coproductie Monty met de steun van Vlaamse gem

SCHWAB WERNER SCHWAB

SCHWAB WERNER SCHWAB (tekst)

 

“Om Schwab te begrijpen zullen we hem moeten vertalen”.

“Om Schwab te begrijpen zullen we hem moeten worden”.

Vooronderzoek plus toonmomenten ondersteund door d e t h e a t e r m a k e r 12 febr. 28 febr. 18 maart 2012 Monty Coaching Tom Kleijn. Productie Compagnie Barbarie Coproductie CC Genk Vlaamse gem. en Stad Antwerpen.

BESTSELLERS

BESTSELLERS tekst

 

 

BOOKERS & HOOKERS: NICO BOON HANNE DE BACKER INE BETTENS

 

BESTSELLERS is het vervolg op ‘KEEK OP DE WEEK’ (2011) Een reeks avonden binnen de zomerbibliotheek met daarin gespeelde bewerkingen en scetches uit de wereldliteratuur.

Zeven thema’s: “het herinneren en het vergeten” “het verlangen naar het onmogelijke” de ontdekkingsreis” “het spreken versus het (ver) zwijgen” “de zoektocht naar de muze” “de drang tot experimenteren” “literaire valsmunters en fraudeurs” op het terrein van de Zomerbibliotheek

 

productie d e t h e a t e r m a k e r  coproductie Compagnie Marius & De Zomer van Antwerpen met steun van de Stad Antwerpen

TERMINATOR TRILOGIE

TERMINATOR TRILOGIE tekst

 

 

(onder constructie)

 

werktraject FC BERGMAN

concept spel regie FC BERGMAN

spel Jonas Vermeulen Maarten Wagemans Gilles DE Schrijver e.a.

productie Celine Van der Poel

productie assistentie Sofie Cemke Frauke Scheldema Eva Kestemont

ontwerp decor FC BERGMAN

decorbouw Mattijs Kuyer Lieven Dirckx FC BERGMAN

assistent productie sabattini

ontwerp geluid Senjan Janssen

techniek coördinatie Joè Agemans

catering Monty

kostuum Judith Van Herck

vervoer publiek Monty

coaching dans Lisbeth Gruwez

dramaturgie Bart Vanden Eynde

decoropslag Antwerpen Open

communicatie Monty

productie FC BERGMANlogistieke steun Toneelhuis

coproductie Monty Toneelhuis Theater op de markt TAKT Dommelhof Festival Over het IJ Cultura Nova samen met Huis van Bourgondië d e t h e a t e r m a k e r

35 speelbeurten (!)

 

Stadium/ Stadion#5

Stadion/ Stadium#5 tekst

 

 

Project ontwerp en uitvoering Jozef Wouters

(Pagina onder constructie)

OCO2

OCO2 tekst

werktraject Alexander Nieuwenhuis (foto Alexander met zelfgemaakte theatertent) concept tekst regie Alexander Nieuwenhuis productie d e t h e a t e r m a k e r coproductie Kaaitheater (Brussel), 30CC (Leuven) met dank aan Batârd (Brussel)speeldata 12, 13 nov Kaaitheater, 25 okt Batârd, 12 t/m 15 nov 30 CC (Leuven)

Alexander Nieuwenhuis trok naar Colombia om er, met medewerking van de nationale universiteit, een opblaasbaar theatertje te bouwen dat duurzaam is, zijn energie betrekt van zonnepanelen en op een fiets vervoerd kan worden. Straf! Voor Nieuwenhuis was het ook een onderzoek naar een andere esthetiek en naar een andere manier van omgaan met cultuur. Hij ging er in gesprek met inheemse volkeren en verzamelde hun verhalen over van alles en nog wat. Hoe ver het onderzoek hem gebracht heeft, kan je van hem zelf aan de weet komen.

Veiling der dingen (de verjaardag van d e t h e a t e r m a k e r)

Veiling der dingen (de verjaardag van d e t h e a t e r m a k e r) tekst

d e t h e a t e r m a k e r boekte vrij vroeg in 2012 een drietal voorstellingen in okt. voor Kamp Kalf met WITH A HAPPY END (zie ook 1) binnen Troubleyn/ Laboratorium vaste partner organisatie van d e t h e a t e r m a k e r. Gedurende de gesprekken over de uiteindelijke organisatie hiervan, leek het Troubleyn bij uitstek een goed idee enkel één project door te laten gaan in okt. maar wellicht een klein amalgaam van voorstellingen. In eerste instantie leek dit organisatorisch voor d e t h e a t e r m a k e r niet erg voor de hand liggend want alle projecten hebben immers zo hun specifieke context waarbinnen ze ontwikkeld en gespeeld worden en een en ander leek zich voor de gelegenheid niet ‘even naar Troubleyn’ te laten verplaatsen. Maar het idee bleef in het hoofd zitten. Midden 2012 kwamen Sophie De Somere en Don Verboven langs bij d e t h e a t e r m a k e r met een eigenzinnig ‘theater’ plan. Een project met de naam ONBETAALBAAR. Een vrij groot project dat d e t h e a t e r m a k e r graag mee wilde helpen opstarten maar wat ook een behoorlijke onvoorziene kost met zich mee zou brengen. ONBETAALBAAR is een project met een enorm directe dynamiek. Het installeert zich tijdelijk als een groot open atelier. Een atelier waar omwonende ‘oud gerief’ kunnen komen afleveren. Zogenoemde grondstoffen voor het atelier, die vervolgend in enkele dagen omgebouwd worden tot ‘iets nieuw’. Iets ONBETAALBAAR. Tijdens de gesprekken met Sophie De Somere en Don Verboven groeide het buitenissige plan om hun project samen met de geplande voorstellingen van Kamp Kalf in Troubleyn met beide handen aan te grijpen als ‘motor’ voor een groot feest. Iets wat we in ons vijfjarig bestaan nog nooit hadden georganiseerd: een tijdelijk groot gezamenlijk atelier, een tijdelijke werkplaats met alle makers samen. Om dit te plaatsen binnen de werking lieten we ONBETAALBAAR doorgaan als onvoorzien pilootproject. Aanvullend zou de week binnen Troubleyn er een worden waarbij alle theatermakers van 2012 zich actief zouden kunnen aansluiten, mits goed overleg vooraf. En zo geschiedde. Via een nauwkeurig uitgedokterd grondplan was er tijdens de week in Troubleyn, van 10 t/m 18 okt, werkplek voor elk van de theatermakers ergens binnen het gebouw; vergoeding voor iedereen, er werd alle avonden gekookt door de artistiek coördinator voor 35 tot 40 man boven in de keuken van Troubleyn elke dag was van te voren inhoudelijk en praktisch overlopen en in kaart gebracht door een gezamenlijke redactie; tijdens de week begonnen de werkdagen om 10u met een gezamenlijke koffie en eindigde de dag met gezamenlijk opruimen; de tijdelijke werkplaats was dagelijks open voor publiek tussen 10u en 22u. Voer tot nadenken was: wat zijn waarden binnen de kunst en binnen het leven. (Of omgekeerd) Wat zijn waarden die ONBETAALBAAR zijn, waarden die niet uit te drukken zijn in geld. En hoe goed kunnen wij het in geld uitdrukken, onze waarden. Tijdens de week was er alle dagen activiteit door het hele gebouw; een groeiende tentoonstelling van door het atelier vervaardigde ‘nieuwe’ objecten, voorzien van tekst en uitleg het zogenoemde paspoort met daarin het nauwkeurig opgetekende geheugen van het oorspronkelijke object of objecten waaruit het ‘nieuwe ‘object werd samengesteld; een Opkras Kuit; en er waren schrijvers in het Schrijf Atelier. De week werd afgesloten met de gezamenlijk ‘gespeelde’ theatrale Veiling Der Dingen’. In de catalogus voor het publiek stonden alle objecten. De meeste objecten opgetrokken uit grondstoffen als hout, textiel, glas en staal. Maar er waren ook objecten binnen de collectie die bestonden uit woorden. Een tekst van Nico Boon; een manifest van Freek Vielen; een theatertekst van Nele Vereecken; gedichten van Maud Verhauwaert; en een epiloog van Rebekka de Wit. Er kon tijdens de Veiling dus geboden worden op dingen, maar ook op tekst, ook op een stuk muziek van Wannes Deneer. De gezamenlijke verjaardag van d e t h e a t e r m a k e r met als centrale gegeven het pilootproject ONBETAALBAAR, het Schrijf Atelier, Opkras Kuit en de voorstelling van Kamp Kalf was een succes. Niet in de laatste plaats te danken aan het in bruikleen hebben van het gebouw van onze partnerorganisatie Troubleyn. Onder de bezoekers naast omwonenden veel ander theaterorganisaties. Het project ONBETAALBAAR is reeds opgepikt binnen 2013 door De Grote Post (dec. 2012, Oostende), door het Theaterfestival (aug. 2013) door de Vooruit, de Kvs en het Kaaitheater als ook door Buda (Kortrijk). Los van dit succes heeft de tijdelijke samenkomst van theatermakers voor alle betrokkenen winst opgeleverd. Hoewel we er van overtuigd zijn dat ons dagdagelijkse nomadisch bestaan ons tot nu veel winst opgeleverd heeft leek deze eenmalige uitzonderlijke samenkomst toch ook van groot belang voor iedereen. Het was toeval maar mag absoluut een gelukkig toeval genoemd worden. Ook in 2013, zij het minder uitbundig maar wel verspreid over een langere periode zullen 17 theatermakers tussen 6 mei en 4 juni Troubleyn bezetten. Er wordt naar uitgekeken. (Onder deze makers de ploeg van heimat, de ploeg van Bestsellers/ Bookers & Hookers, Judith en Lisa, de zussen Stefanie en Barbara Claes, Maud Vanhauwaert, het schrijf Atelier van Esther Severi etc.)

Stel je voor ik zoek een staat

Stel je voor ik zoek een staat tekst

      

‘Stel je voor ik zoek een staat’, een project geproduceerd door d e t h e a t e r m a k e r in 2011 is doorgespeeld in 2012. Eén keer in theater De Kikker in Utrecht waarvoor we een uitkoopsom van 1.200 euro ontvingen en 10 keer op Theater aan Zee, waarbij d e t h e a t e r m a k e r bijkomende vergoeding heeft verzorgd. ‘Stel je voor ik zoek een staat’ heeft op TAZ de Sabam jongere schrijf prijs in de wacht gesleept.

 

d e t h e a t e r m a k e r BOEK

d e t h e a t e r m a k e r BOEK (tekst)

 

 

In 2012 presenteerde d e t h e a t e r m a k e r een BOEK ter gelegenheid van haar driejarig bestaan. Opgenomen in het BOEK werden alle makers die van 2008 tot 2011 gewerkt hadden binnen de theater werkplaats. Elk van hen ging samen met de grafisch ontwerpers van Afreux op zoek naar ‘een grafische vertaling van hun werk’. Het resultaat is een ‘doe boek’. Er kan ik geknipt, gescheurd, geschreven, uitgevouwen en gebladerd. De grafische vormgevers van Afreux zijn de jaren nadien ook met grote regelmaat beeldmateriaal in kader van communicatie, affiches en flyers, blijven vervaardigen. Zij zijn ook medeontwerper van de website waar u zich nu op bevindt. http://afreux.be/web/