detheatermaker

Wat als het Zijn zelf wordt achtervolgd door zijn eigen afwezigheid?

In *Yet, Light, you are Blind* laat Luce Fiagan zich inspireren door het werk van Denise Ferreira da Silva en Fred Moten, en door de woorden van Cheikh Ath: “…alles wat in het licht onvoorstelbaar is, kan in het donker mogelijk zijn,” en presenteert een voorstelling die het archetype van de schaduw onderzoekt, de impact ervan op wie we zijn, zowel als individuen als als groep, en hoe het vernieuwing kan stimuleren. Het is een uitnodiging om identiteit te heroverwegen, om die niet te zien als iets vaststaands en samenhangends, maar als iets dat voortdurend in beweging is, gebroken, in wording, waarbij met name de nadruk wordt gelegd op het verband tussen schaduwen en de zwarte identiteit.

Alleen op het podium, maar gesteund door een dynamisch multidisciplinair team, roept Luce schaduwfragmenten op en verbergt ze deze, waarbij ze de clown, het wezen, de geest en het kind belichaamt. Ze brengen onder andere praktijken van hedendaagse beweging, spoken word, stand-up en rap op het podium — min of meer gecodificeerd. Deze voorstelling is een opeenvolging van veranderingen in vorm en stijl, de weigering om één te zijn — een lichaam met zijn schaduwen, voortdurend instortend en zich weer herpakkend, struikelend door betekenis en onbeduidendheid, ervoor zorgend dat een definitieve vorm, een definitieve stilstand, zich nooit echt vestigt.